Jej idealny świat zaczął pękać właśnie tam, pośród kwiatów pogrzebowych.

A jeszcze nie skończyłem.

W ciągu 24 godzin świat mody otrzymał dyskretną, ale jednoznaczną wiadomość:
Victoria Hale nie jest już związana z marką HÉLOISE.

Jej sponsoring – zapewniony tylko dzięki naszej marce – został natychmiast zakwestionowany. Niektórzy partnerzy wycofali się od razu. Inni nawet nie zadali sobie trudu, żeby zadzwonić.

Trzeciego dnia pojawiła się w drzwiach mojego mieszkania z rozmazanym tuszem do rzęs i zniszczoną dumą.

„Eleno… proszę. Jesteśmy siostrami. Nie możesz zniszczyć mi kariery”.

„Nie zepsułem tego” – powiedziałem. „Sam spaliłeś wszystkie mosty. Po prostu odmawiam ich odbudowania dla ciebie”.

„Zmienię się” – szepnęła rozpaczliwie. „Daj mi tylko kolejną szansę”.

Myślałam o naszym ojcu.
Myślałam o każdym projektancie, którego zbeształa, o każdym asystencie, którego źle traktowała, o każdej chwili spędzonej z rodziną, którą zatruła.
Dostała setki szans.

„Musisz nauczyć się pokory” – powiedziałem jej. „Utrata pracy to dopiero początek”.

A potem zamknąłem drzwi.

W kolejnych tygodniach moja dalsza rodzina starała się znaleźć dla siebie jakieś miejsce — kuzyni, którzy ze mnie kpili, teraz mnie chwalili, ciotki, które uwielbiały Victorię, nagle twierdziły, że „zawsze wiedziały, że ma kłopoty”.

Nie chciałem się na nich zemścić.
Ich wina była wystarczającą karą.

Victoria w końcu znalazła małe zlecenia modelek – lokalne, skromne, dalekie od dawnego blasku, którym się chwaliła. Stała się cichsza. Łagodniejsza. Znów ludzka.

Ja sama nadal rozwijałam markę HÉLOISE, inwestując w życzliwych ludzi z prawdziwym talentem – przeciwieństwo wszystkiego, co kiedyś reprezentowała.

Może pewnego dnia opowiem światu tę historię.

Ale na razie zapytam cię:

Czy Elena posunęła się za daleko… czy też sprawiedliwości w końcu stało się zadość?

Co o tym myślisz?