Moja teściowa uderzyła mnie przed moim mężem. A następnego ranka obudzili się w pustym mieszkaniu.

Patrzeć w lustro i rozpoznać kobietę, którą zawsze chciała być.

Jej świece zapachowe, ręcznie robione z suszonych kwiatów i naturalnych olejów, wkrótce stały się sławne w dzielnicy.

Ludzie mówili:

„Kiedy zapalisz jedną z świec Laury, dom pachnie spokojem.”

Pewnej nocy otrzymała wiadomość.

Była od Javiera:

„Laura, mama jest chora. Tęsknię za tobą. Proszę, wróć.”

Spojrzała na ekran przez kilka sekund i powoli wpisała:

„Nie tęskniłeś za kobietą, którą kochałeś.

Tęskniłeś za tą, którą mogłeś kontrolować.

Ale ta kobieta już nie istnieje.”

Położyła telefon na stole, otworzyła okno i wciągnęła świeże madryckie powietrze.

Niebo wciąż było w odcieniach różu.

Laura się uśmiechnęła.

Straciła wszystko, co złe, a odzyskała najcenniejsze: samą siebie.