W przypadku bardzo uporczywych plam można połączyć cytrynę z innym składnikiem o właściwościach osadzania kamienia: solą. W takim przypadku radzimy wymieszać w misce sok z cytryny i sól stopniowo, aż powstanie rodzaj pasty.
Następnie nałóż ją pod kran i pozwól jej działać, a następnie dokładnie spłucz i gotowe!
UWAGA Przypominamy, aby nie stosować tej pasty na delikatnych powierzchniach, takich jak drewno, ponieważ lekkie działanie ścierne soli może je zarysować.
Garnek sera cytrynowego
ciąg dalszy na następnej stronie
Cytrynę można również wykorzystać jako prawdziwą naturalną gąbkę, której właściwości odtłuszczające są skuteczne w dosłownym rozpuszczaniu brudu i kamienia.
Dlatego radzimy wziąć połowę cytryny i pocierać nią cały kran. Pozostawić na kilka minut, a następnie spłukać i użyć czystej, suchej szmatki, aby usunąć nadmiar.
Aby uzyskać bardziej skuteczny efekt, możesz również zanurzyć cytrynowy biszkopt w odrobinie sody oczyszczonej lub szczypcie soli, a następnie delikatnie przetrzeć nim krany, aby usunąć osad. Pozostaw na kilka chwil, a następnie spłucz i dokładnie osusz miękką ściereczką.
Nieznaczne działanie ścierne wodorowęglanu połączy się z mocą usuwania kamienia z cytryny, a kontakt obu składników wywoła reakcję musującą, która dokładnie wyczyści baterię i sprawi, że będzie jaśniejsza niż kiedykolwiek!
Yo Make również polubił
„Jak ci się nie podoba, to wracaj do miasta”. Kupiłem farmę, żeby cieszyć się emeryturą. Ale mój syn chciał przyprowadzić całą gromadkę. Zawołał: „Mamo, przygotuj pokój gościnny. Jadę z żoną i jedenastoma jej krewnymi”. Nic nie powiedziałem. Ale kiedy przyjechali, zobaczyli niespodziankę, którą dla nich przygotowałem.
Uderzył żonę, żeby zaimponować znajomym — jej zemsta pozostawiła wszystkich bez słowa.
Jak Zaoszczędzić Energię przy Praniu: Prosty Trik z Jedną Łyżką Stołową, Który Zrobi Różnicę
Dostałem „fałszywy czek” od dziadka na Boże Narodzenie – rodzice śmiali się tak głośno, że sztućce drżały, a wieniec nad jego drzwiami do Portland patrzył, jakby już kiedyś widział ten spektakl. Nie śmiałem się. Wsadziłem białą kopertę do płaszcza, podziękowałem i poczułem, jak cała sala decyduje, kto gra, a kto słucha.