Nietypowe objawy raka jelita grubego, które kobiety ignorują przez lata – Pzepisy
Reklama
Reklama
Reklama

Nietypowe objawy raka jelita grubego, które kobiety ignorują przez lata

Rak jelita grubego (szczególnie w początkowych stadiach) może dawać subtelną symptomatologię, którą łatwo przypisać innym dolegliwościom. Kobiety często ignorują te sygnały, myląc je z problemami hormonalnymi, zespołem jelita drażliwego (IBS) lub stresem. Oto lista nietypowych objawów, które powinny wzbudzić czujność:


**1. **🔴 Niewyjaśniona anemia (niedokrwistość z niedoboru żelaza)

  • Dlaczego to ważne?

    • Rak jelita grubego może powodować mikrokrwawienia (niewidoczne gołym okiem), prowadzące do stopniowej utraty żelaza.

  • Objawy:

    • Chroniczne zmęczenie, bladość, zawroty głowy, łamliwe paznokcie.

  • Błąd diagnostyczny:

    • Często przypisywane obfitym miesiączkom lub diecie ubogiej w żelazo.


**2. **🔴 Uporczywe wzdęcia i dyskomfort w brzuchu

  • Dlaczego to ważne?

    • Guz może zaburzać pasaż jelitowy, powodując uczucie pełności nawet po lekkim posiłku.

  • Objawy:

    • Nawracające wzdęcia, uczucie ucisku w podbrzuszu, ból przypominający miesiączkowy.

  • Błąd diagnostyczny:

    • Myli się z zespołem jelita drażliwego (IBS) lub nietolerancją pokarmową.


**3. **🔴 Zmiana rytmu wypróżnień (bez wyraźnej przyczyny)

  • Dlaczego to ważne?

    • Rak w okolicy esicy lub odbytnicy może powodować naprzemienne zaparcia i biegunki.

  • Objawy:

    • Nagła potrzeba oddania stolca („ucieczka kału”), uczucie niepełnego wypróżnienia.

  • Błąd diagnostyczny:

    • Zrzucane na stres, zmiany hormonalne (menopauza) lub infekcje.

zobacz więcej na następnej stronie Reklama
Reklama

Yo Make również polubił

10 oznak, że tarczyca nie funkcjonuje prawidłowo

Kiedy myślimy o tarczycy, często przychodzą nam na myśl najbardziej oczywiste objawy: drastyczne wahania wagi, chroniczne zmęczenie czy silne wahania ...

W ten sposób nasz organizm sygnalizuje, że potrzebuje witaminy B12

Witamina B12, ważna dla produkcji krwi i funkcji nerwów mózgowych, jest witaminą, której organizmowi brakuje najbardziej. Co powoduje niedobór witaminy ...

DALEJ Stałem tam oszołomiony, z policzkiem palącym od palącego bólu i tępym dzwonieniem w uszach. Ava, zaskoczona nagłą przemocą, zaczęła płakać, jej małe dłonie ściskały moją nogę jak koło ratunkowe. Wściekłe spojrzenie mojej matki wbiło się w pudełko z lalką, a jej twarz wykrzywiła się nową falą wściekłości. „Kupiłeś jej coś?” Wskazała na Avę, jakby moja córka była jakimś szkodnikiem. „A co z dziećmi twojej siostry? Co z Taylor i Zoey? One też istnieją, wiesz! Zasługują na coś!” Ojciec chwycił mnie za ramię, jego grube palce wbijały się boleśnie, w milczeniu grożąc, że będzie ich więcej. „Twoja siostra ma dwie córki na utrzymaniu, prawdziwą rodzinę, a ty tu marnujesz pieniądze na niepotrzebne zabawki dla jednego rozpieszczonego dziecka”. Słowa uderzyły mnie jak ciosy. Wokół nas ludzie przestali robić zakupy, porzucili wózki, obserwując ten domowy koszmar rozgrywający się w alejce z płatkami śniadaniowymi. Starsza kobieta przy dziale z pieczywem wyglądała na przerażoną. Młodszy mężczyzna wyciągnął telefon, prawdopodobnie nagrywając całe upokarzające widowisko. „Mamo, to na urodziny Avy” – próbowałam wyjaśnić, a mój głos drżał od mieszanki strachu i adrenaliny. „Zbierałam na to miesiącami”. Nie pozwoliła mi dokończyć. Mama wyrwała mi spod pachy pudełko z lalką. Ava, widząc, jak jej zabierają prezent, sięgnęła po niego z rozpaczliwym krzykiem. Mama schyliła się i wyrwała je z rąk mojej córki. Krzyk Avy przeciął powietrze, wysoki i pełen czystego bólu serca dziecka. „Proszę!” – szlochała Ava, drżąc całym ciałem. „To moje! Mamusia mi to kupiła!” „Zamknij się, ty niewdzięczna mała istotko!” – syknęła mama do mojej siedmioletniej córki, a jej głos ociekał jadem. Wyprostowała się i z obrzydliwie słodkim uśmiechem odwróciła się, wręczając lalkę mojej siostrzenicy, Taylor. „Proszę, kochanie. To dla ciebie”. Taylor przyjęła lalkę z radosnym, triumfalnym uśmiechem, doskonale wiedząc, co się dzieje. Przez całe życie śledziła okrutne losy naszej rodziny. Brooke stała za córkami ze skrzyżowanymi ramionami, z tym irytującym uśmieszkiem przyklejonym do twarzy, niczym milczący obserwator własnego zwycięstwa. Nie powiedziała ani słowa, żeby bronić mnie ani swojej siostrzenicy.

DALEJ Stałem tam oszołomiony, z policzkiem palącym od palącego bólu i tępym dzwonieniem w uszach. Ava, zaskoczona nagłą przemocą, zaczęła ...

Leave a Comment