Nigdy nie powiedziałam mężowi, że posiadam pięciomiliardowe imperium. Dla niego wciąż byłam „bezużyteczną kurą domową”. Na przyjęciu z okazji awansu kazał mi nosić uniform pokojówki i podawać drinki, podczas gdy jego pani siedziała na honorowym miejscu, nosząc moją biżuterię. Trzymałam głowę nisko i podawałam cicho – dopóki jego szef mnie nie zobaczył i nie zamarł. Lekko się skłonił i powiedział: „Dobry wieczór, pani przewodnicząca”. Mój mąż nerwowo się zaśmiał. „Proszę pana, chyba się pan myli – to tylko moja żona”. Jego szef spojrzał na niego i odpowiedział: „Nie. Pan dla niej pracuje”. Twarz mojego męża zbladła. To, co wydarzyło się później, całkowicie go zdruzgotało.

Część 1: Architekt w cieniu

Gabinet był ciemny, oświetlony jedynie chłodnym, błękitnym blaskiem trzech monitorów. Na środkowym ekranie przesuwał się pasek z symbolami giełdowymi, ale Elena interesowała się tylko jednym: NVS . NovaStream. Wzrost o 12% w handlu posesyjnym.

Elena odchyliła się w swoim ergonomicznym fotelu, pocierając skronie. W wieku trzydziestu dwóch lat była cichym udziałowcem większościowym i założycielką NovaStream, giganta chmury obliczeniowej, który po cichu zrewolucjonizował przechowywanie danych. Jej majątek netto wahał się wraz z rynkiem, ale generalnie oscylował wokół trzech miliardów dolarów.

Usłyszała charakterystyczny warkot BMW wjeżdżającego na podjazd.

Idealnie byłoby, gdyby otworzyła szampana. NovaStream właśnie przejął swojego największego konkurenta w Azji. Zamiast tego Elena zamknęła laptopa, wsunęła go do ukrytej przegródki pod biurkiem i pospieszyła do kuchni. Wyjęła z piekarnika gotową zapiekankę, lekko rozczochrając włosy, żeby wyglądać na potarganą.

Drzwi wejściowe się otworzyły. Mark wszedł.

Mark był przystojny w konwencjonalny, katalogowy sposób. Miał linię szczęki bohatera i ego dyktatora. Wrzucił kluczyki do miski z głośnym brzękiem.

„Jestem w domu” – oznajmił, nie czekając na odpowiedź. Minął Elenę i podszedł prosto do lodówki, po piwo.

„Cześć, kochanie” – powiedziała Elena, wycierając ręce w fartuch. „Jak było w pracy?”

Mark westchnął – długi, dramatyczny wydech, mający wzbudzić współczucie. „Brutalne. Absolutnie brutalne. Zarząd wywiera ogromną presję na marketing. Nie rozumieją wizji, Eleno. Chcą tylko liczb. Ale ja sobie z tym poradziłem. Zawsze sobie radzę”.