Nigdy nie powiedziałam rodzinie, że jestem właścicielką imperium wartego miliard dolarów. Nadal uważają mnie za nieudacznika. Zaprosili mnie więc na kolację wigilijną – żeby mnie upokorzyć. Żeby uczcić fakt, że moja młodsza siostra została prezesem i zarabia 500 000 dolarów rocznie. Chciałam zobaczyć, jak traktują kogoś, kogo uważają za biednego, więc udawałam złamaną, naiwną dziewczynę. Ale… W CHWILI, GDY PRZESZŁAM PRZEZ DRZWI

„Podczas naszych negocjacji przedstawiciele Tech Vault pytali, jak RevTech radzi sobie z rozwojem pracowników w trudnych okresach. Wydawało mi się to nietypowe pytanie, ale teraz ma sens. Oceniają potencjalnych partnerów pod kątem zgodności wartości”.

Mój ojciec podsumował: „Tech Vault chce współpracować z firmami, które podzielają jego podejście do etyki biznesu”.

Wujek Harold skinął głową z aprobatą.

„Madison, współpracujesz z idealną organizacją. Ta relacja może ukształtować reputację RevTech na dekady”.

Kontynuując badania, Brandon odkrył zbiór zdjęć z różnych wydarzeń charytatywnych sponsorowanych przez Tech Vault. Zdjęcia przedstawiały przedstawicieli firmy wręczających wysokie czeki z darowiznami lokalnym organizacjom, ale zdjęcia zostały starannie skomponowane, aby uniknąć ujawnienia tożsamości kadry kierowniczej wyższego szczebla.

„Spójrz na to.”

Powiedział.

„W tle widać kogoś, kto wręcza czek na kwotę 50 000 dolarów Fundacji Biblioteki Riverside, ale oświetlenie uniemożliwia wyraźne dostrzeżenie jego twarzy”.

Rodzina podawała sobie telefon Brandona, każdy wpatrywał się w mroczną postać na zdjęciu. Kiedy telefon do mnie dotarł, natychmiast rozpoznałem zdjęcie. Pochodziło z zeszłorocznej gali poświęconej czytelnictwu, na której osobiście przekazałem fundusze na rozszerzenie programu.

„Kobieta wygląda młodo.”

Ciotka Karolina zauważyła, że ​​telefon wrócił do niej.

„Prawdopodobnie po trzydziestce. To imponujące przywództwo jak na kogoś na tak wczesnym etapie kariery”.

Jessica spojrzała jeszcze raz.

„Postawa i ubiór sugerują, że ktoś swobodnie porusza się w przestrzeni publicznej, ale nie jest zainteresowany osobistym zaangażowaniem. Bardziej skupia się na sprawie niż na możliwościach zrobienia zdjęć”.

Madison uważnie przyjrzała się obrazowi.

„W tej sylwetce jest coś znajomego, ale nie potrafię tego umiejscowić. Może widziałem podobne zdjęcia z innych imprez Tech Vault”.

„Jak to znajome?”

Moja mama zapytała.

„Po prostu ogólne poczucie rozpoznania”.

Madison odpowiedziała wzruszeniem ramion.

„Prawdopodobnie nic konkretnego. Kobiety odnoszące sukcesy w biznesie często mają podobną prezencję zawodową”.

Wujek Harold się roześmiał.