„Oddaj swój penthouse Carlosowi” Moi rodzice przyparli mnie do muru na ślubie mojego brata. Kiedy odmówiłem

Oddaj swój penthouse Carlosowi. Moi matka zaprosili mnie na herbatę. Ślub mojego brata. Kiedy gościam, tata spoliczkował mnie na 200 gości. Uśmiechnęłam się i wyszeptałam: „Właśnie mnie zgubiłeś. Oddaj swój penthouse Carlosowi”. Żądanie mojego ojca przebiło się przez hałas wesele.

Kiedy uderzam, uderzam dłonią w policzek, a dźwięk rozbija się echem po sali balowej. 200 gości zamarło w pół rozmowy. Kieliszki szampona zawisły w powietrzu. Idealny dzień dziecka dziecka, ujmij jego teraz siostrę z czerwonym odciskiem dłoni na twarz. Jak śmiesz nas tak zawstydzać? – wyszeptała moja matka, aw jej ciekawostki płonęła wściekłość, a nie troska.

Zdrada była brutalna, ale to, co później, przejście wszystkiego. Dotknąłem piekącego policzka i lekko się wyróżniam. W tamtej chwili nie mieli pojęcia, że ​​właśnie stracili mnie na zawsze. Nazywam się Elena Brooks, mam 31 lat i jestem architektką oprogramowania, która jest dostarczana od podstaw. Po studiach, pracy na trzech etatach i zerowym mieszkaniu rodziny, 5 lat temu kupiłam wymarzony penthouse w centrum miasta.

udostępniane symbolem tego, że wszyscy obstawiali przeciwko mnie, był ten sam penthouse, który moja rodzina nagle została uznana za należącą do mojego brata Carlosa. Podczas gdy ja budowałem swoje życie cegła po cegle, mój młodszy brat Carlos pozostał złotym dzieckiem, które nigdy nie musiało się zmagać. Nasi rodzice sfinansowali jego udostępnianie, nieudane funkcje biznesowe, a teraz jego wystawne wesele w hotelu Grand Plaza zowymi kryształami żyrandolami i fontannami szampona.