Odmówiłam opieki nad dziećmi mojej siostry, więc i tak podwiozła je do mojego domu taksówką, tylko że kierowca pomylił adres. Trzy dni później odebrałam telefon, który ją załamał.

“Jeśli jesteś szczęśliwy, jeśli kiedykolwiek myślisz o pojednaniu…”

„Jestem szczęśliwy. I nie, nie myślę o pojednaniu. Możesz jej powiedzieć, że to powiedziałem. Popełniła błędy. Podjęła decyzje. To różnica”.

Przez chwilę milczał. „Udowodniłeś, że jesteś silniejszy, niż ktokolwiek z nas sobie wyobrażał”.

„Stałem się dokładnie tak silny, jak było mi potrzebne”.

Czasem wracam myślami do sobotniego poranka, kiedy zadzwonił oficer Mills. Całe moje życie zmieniło się przez samo założenie Victorii, że będę posłuszny, nawet jeśli odmówię. Wybrała wakacje zamiast poświęcić dwie dodatkowe minuty na zapisanie pełnego adresu. O włos uniknęliśmy tragedii, ponieważ ktoś odmówił uznania moich granic.

Niczego nie żałuję. Rozłam w rodzinie, zerwane relacje, uraza Dorothy, nienawiść Victorii… to wszystko było tego warte, bo Olivia i Mason są bezpieczni. Dorastali ze świadomością, że ktoś będzie ich chronił, nawet za cenę wszystkiego.

Tak wygląda prawdziwa miłość, a nie jak warunkowe i egoistyczne uczucie Dorotki czy aroganckie wymagania Victorii. Prawdziwa miłość to taka, która objawia się w trudnych chwilach i trwa nawet wtedy, gdy wszyscy inni ją porzucają.

Olivia chce, żebym pomogła jej z zakupami do liceum w przyszłym roku. Mason zapytał, czy mogłabym nauczyć go jeździć, kiedy skończy szesnaście lat. Nathan zaprosił mnie na Święto Dziękczynienia do swoich rodziców, którzy traktują mnie jak rodzinę.

Zbudowałem coś lepszego niż to, co straciłem. Wybraną rodzinę, która szanuje granice i ceni bezpieczeństwo. Życie, w którym nie jestem ciągle na krawędzi, gotowy stawić czoła kolejnemu kryzysowi lub wyzwaniu.

Victoria może mnie nienawidzić na zawsze. To niczego nie zmienia. Zawsze będę przy tych dzieciach, kiedy będą mnie potrzebować, chroniąc je przed wszystkim, co stanie im na drodze, w tym przed problemami ich własnej matki, jeśli zajdzie taka potrzeba.

To obietnica, którą złożyłem na komisariacie policji lata temu. I dotrzymam jej aż do śmierci.