Ojciec chrzestny, który opłakiwał swojego syna… nie wiedząc, że ten żyje

Następne tygodnie poświęcono odbudowie.

Luca przeszedł terapię. Koszmary stały się rzadsze. Dante uczestniczył w każdej sesji, milczący, ale obecny.

Proces Sophii i Marco przykuł uwagę całego miasta. Dowody były przytłaczające. Zostali skazani na dożywocie.

Dante nie czuł ani radości, ani zemsty. Jedynie spokojną pustkę.

Ograniczył nielegalną działalność i zalegalizował część swojego imperium. Chciał zaoferować synowi coś innego niż strach.

Pewnego ranka wrócili razem na cmentarz. Przed nagrobkiem z imieniem Luki Dante położył ręce na marmurze i przewrócił go. Kamień roztrzaskał się.

„Nie urodziłem się po to, by mnie pochowano” – powiedział cicho Luca.

Dante mocno go przytulił.

“I będę żył, aż zobaczę, jak dorastasz.”

Tego dnia zostawili za sobą kłamstwa, grób i śmierć.

Życie wróciło do normy. Szkoła. Lody czekoladowe. Cichsze noce.

Dante Moretti pozostał człowiekiem budzącym postrach. Ale przede wszystkim stał się tym, co naprawdę się liczyło:

Ojciec.

Ponieważ niektóre historie nie kończą się śmiercią.

Zaczną się na nowo, gdy zdecydujemy się żyć.