Z biegiem czasu szklanki mogą zmatowieć i stracić swój dawny blask. Pojawia się rodzaj białej patyny, która zmienia przejrzystość i połysk folii.
Ślady kamienia kotłowego i korozji są głównymi przyczynami powstawania tej białej gazy, która jest przeznaczona do plam. Jeśli zdecydujesz się użyć pralki lub głównej pralki, te pęsety będą miały trudności z myciem.
Oto kilka świetnych sztuczek, które pomogą wyeliminować uporczywe zarysowania i rozbić błyszczące szkło.
Chcesz zaproponować swoim gościom drinka, ale Twoje szklanki wydają się matowe i pozbawione blasku? Nie martw się, istnieją rozwiązania, aby pozbyć się białych plam na soczewkach.
Aby wytrzeć okna i nadać im blask, sprawdzone środki czyszczące obejmują czarne mydło, płyn do mycia naczyń, sok z cytryny, a nawet ocet alkoholowy. Ale co z matowymi szkłami, które straciły swój blask?
Skup się na najlepszych wskazówkach dotyczących czyszczenia soczewek i usuwania niechcianych plam.
3 świetne sztuczki, aby usunąć białą patynę ze szkła
Aby obrać, wyczyścić lub usunąć szkło, te 3 metody są bardzo skuteczne:
Soda oczyszczona:
Więcej na następnej stronie
Yo Make również polubił
Makowe Cudo Bez Spodu: Ekspresowe Ciasto, Które Zaskoczy Cię Smakiem i Prostotą!
Mój narzeczony wrzucił mnie do basenu podczas sesji zdjęciowej ze ślubu – ale reakcja mojego ojca uciszyła cały tłum
Ciasto Waniliowe Bez Pica – Pyszna Propozycja na Słodką Przekąskę
Zapłaciłam 4000 dolarów za przyjęcie z okazji parapetówki, ale kiedy dotarłam do willi, okazało się, że jest to impreza dla mojej siostry z okazji narodzin dziecka. Mama roześmiała się i powiedziała: „Zaskoczona? I tak nic byś z tym nie zrobiła. Po prostu usiądź i baw się dobrze”. Uśmiechnęłam się więc, wyszłam na zewnątrz i wykonałam jeden telefon. Chwilę później wszystko się zmieniło.Zapłaciłam 4000 dolarów za przyjęcie z okazji parapetówki, ale kiedy dotarłam do willi, okazało się, że jest to impreza dla mojej siostry z okazji narodzin dziecka. Mama roześmiała się i powiedziała: „Zaskoczona? I tak nic byś z tym nie zrobiła. Po prostu usiądź i baw się dobrze”. Uśmiechnęłam się więc, wyszłam na zewnątrz i wykonałam jeden telefon. Chwilę później wszystko się zmieniło. Witaj, Maleńki Harrison Moja rodzina zaprosiła mnie na kolację z „wielkimi nowinami”. Gdy przybyłam, zdałam sobie sprawę, że to przyjęcie nie jest dla mnie, tylko dla mojej przyrodniej siostry. Na banerze widniał napis: „Gratulacje dla naszej prawdziwej córki”. Roześmiali się i wznieśli toast, świętując prawdę, która uczyniła mnie outsiderką we własnej rodzinie. Siedziałam cicho, niczym duch na ich uczcie, aż kelner wręczył mi liścik od właściciela restauracji. Wtedy właśnie zrzuciłam własną bombę, a ich idealny, starannie wyreżyserowany świat zaczął się rozpadać. Rozdział 1: Parapetówka, której nie było Wiadomość dotarła w środę po południu. Kolacja u Delvino, godzina 19:00. Mamy ważną wiadomość. Wiadomość od mojej mamy, Giny, wysłana na grupowy czat rodzinny. Bez kontekstu, po prostu. Ale słowo „ wielka” wydawało się celowe, starannie zarzucona przynęta. Chcieli, żebym tam była. I poszłam. Bo bez względu na to, jak odległe, jak zimne, jak warunkowe było ich uczucie, wciąż byli moją rodziną. Prawda? Pamiętam, jak wjeżdżałem na parking tamtej nocy, a zachodzące słońce rzucało długie, szkieletowe cienie na chodnik. Wziąłem głęboki oddech przed wyjściem z samochodu, a kołnierzyk mojej znoszonej marynarki nagle wydał mi się niewystarczający. Część mnie, ta, która nigdy nie przestawała mieć nadziei, była podekscytowana. Może tym razem, pomyślałem, będę częścią tej uroczystości. Wchodząc do restauracji, słyszałam już ich śmiech, znajomy, ekskluzywny dźwięk, który zawsze zdawał się otaczać murem. Skręciłam za róg do prywatnej jadalni i zamarłam. Tam byli wszyscy. Moja mama, Gina, popijała wino i uśmiechała się, jakby pozowała do magazynu. Mój ojczym, Richard, skrzyżował ramiona i kiwał głową z aprobatą. I moja przyrodnia siostra, Brittany, promieniejąca, z idealnie ułożonymi włosami i nieskazitelnym makijażem, chłonąca ich uwielbienie niczym kwiat mieniący się w słońcu. Nawet moi dziadkowie tam byli. Ale nie było dla mnie miejsca.