„Chcę najnowszego iPhone’a, a nie tego tandetnego badziewia!” – krzyknęła, po czym rzuciła mi w twarz iPhone’em 15. Moja siostra wycelowała we mnie palcem i krzyknęła: „Przeproś moje dziecko albo wynoś się z tego domu!”. Moi rodzice po prostu siedzieli tam, uśmiechając się złośliwie, rozkoszując się serialem… nie mieli pojęcia, że od tej chwili po cichu „odłączam zasilanie” od całej rodziny i że jedno moje ostatnie zdanie sprawi, że przy stole zapadnie głucha cisza.
„Przeproś moją córkę albo wyniesiesz się z domu” – powiedziała moja siostra, opierając jedną rękę na biodrze, a drugą na oparciu krzesła w jadalni, do którego przyczepiony był wyblakły magnes