Pełna powieść „Wyrządziła mi krzywdę ta, którą kochałam” autorstwa utalentowanej autorki Zahry Essam, ze wszystkimi rozdziałami.

Rozdziały pierwszy i drugi,
odcinek pierwszy:
„Rozwiedź się ze mną! 
Chcesz, żebym się z tobą rozwiódł, żebyś mogła pójść do swojego kochanka? Przybliżę cię
do gwiazd na niebie!” Odkrzyknęła: „Rozwiedź się ze mną! Skoro uważasz mnie za zdrajczynię… Skoro mnie skrzywdziłeś, nie zasługujesz na mnie!
Nie rozwiedzę się z tobą i zostawię cię w tej pozycji, nie sięgając ani nieba, ani ziemi. Wyjdę za mąż i będę żyć swoim życiem. A ciebie zostawię na pastwę psów! Czemu
taka jesteś? Czemu? Nie wybaczam ci! Nie wybaczam ci! Zapamiętaj to!
Wybaczyć mi? Kim jesteś, dziewczyno? Przyprowadziłam cię z sypialni kogoś innego, kto by się żywcem zakopał! Nie będziesz się tu przechwalać! Zamknij się!
Utnę ci język! Jestem bardziej honorowa niż ty i dziesięciu takich jak ty! Co się stało, panie? Twoja matka
uderzyła go długopisem, gdy mówił: „Zamknij się i nie wspominaj imienia mojej matki! Moja matka to ta, która cię zgarnęła z ulicy i oczyściła… Moja matka jest bardziej honorowa!”. Od momentu
Zobaczyła go, łzy spływały jej po twarzy, powiedziała gorzko: „Nienawidzę cię, Jasser. Czy rozumiesz, co to znaczy? Nie jesteś nawet mężczyzną. Prawdziwy mężczyzna nie podnosi ręki na kobietę”.
Jasser odpowiedział: „Wierzysz w to? Nie jestem mężczyzną i żeby ci udowodnić, że nim nie jestem, chodź tutaj!”. Następnie zaatakował ją, bijąc, aż nie mogła już tego znieść. Złapał ją za hidżab, zerwał go i powiedział: „Ten hidżab jest bezużyteczny. Użyj go najpierw!”. Złapał ją za włosy i pociągnął do drzwi willi, wyrzucając ją na zewnątrz, mówiąc: „Dla takiego śmiecia jak ty nie ma miejsca wśród nas!”. Zatrzasnął jej drzwi przed nosem.
Portier podbiegł, żeby ją zobaczyć, zasmucony jej wyglądem. Usiadł obok niej i zapytał: „Pani Asil, wszystko w porządku?
”. Asil odpowiedział: „Byłem w porządku, dopóki mi tego nie zrobili”. Położyła ręce na włosach i powiedziała: „Proszę, wujku Hamedzie, zmiłuj się nade mną”.
Hamed zdjął kefiję, którą nosił na szyi, i włożył ją jej na włosy, mówiąc: „Wiem wszystko i wiem, że wszystko, co się stało, stało się z powodu pani Hanan i jej siostry, pani Faridy
. Asil jest teraz bezużyteczny”. Spojrzała na niego nieśmiało i powiedziała: „Nie mam pieniędzy ani dokąd pójść”.
Hamed odpowiedział: „Och, pani Asil, tysiąc domów chciałoby, żebyś
tu była. Chodź ze mną, a będziesz zaszczycona i szanowana u boku mojej żony i córki. Chodź,
Asil, nie wiem, jak ci dziękować, wujku Hamedzie ”. Hamed powiedział:
„Nie ma za co dziękować, pani Asil.
Pamiętaj o Bogu.