Pięć lat po jego śmierci ślub ujawnił szokującą prawdę

Osunęłam się na podłogę w kuchni, płacząc, aż Alma się obudziła i też płakała.

Nawet nie pokazali mi jej grobu. Wymazali ją z mojego życia, jakby nigdy nie istniała.

Rzuciłam się w wir pracy i wychowałam Almę. Skończyłam studia i zaczęłam projektować domy, zamiast je tylko budować. Mój talent został dostrzeżony.

W ciągu trzech lat założyłam własną firmę. Alma wyrosła na pogodną i szczęśliwą dziewczynę, zupełnie jak jej mama. Produkty dla kobiet w ciąży

Minęło pięć lat. Życie toczyło się dalej, a ból stał się lekkim ukłuciem.

Aż przyszło zaproszenie.

Esteban, mój najlepszy przyjaciel od lat, miał się żenić. Straciliśmy kontakt po tym, jak odszedł z wojska, ale teraz chciał, żebym poszła na jego ślub.

„Co o tym myślisz, Almito? Idziemy na ślub wujka Estebana?” – zapytałam, kolorując.

„Będzie tort?” – zapytała poważnie.

Zaśmiałam się. „Tak, wysoki, elegancki”.

„Chodźmy więc” – zdecydowała, kontynuując rysowanie.

Ślub odbył się w nadmorskim kurorcie, skąpanym w białych kwiatach i kołyszącym morską bryzą. Esteban mocno mnie przytulił, kiedy dotarliśmy na miejsce.

„Stary, spójrz na siebie! Jaka śliczna!” – powiedział, klepiąc mnie po ramieniu. „A ta śliczna to pewnie Alma”.

Alma uśmiechnęła się nieśmiało.

Ceremonia była piękna. Goście siedzieli na białych krzesłach na plaży. Alma usiadła obok mnie, poruszając nogami i bawiąc się kwiatem, który włożyłam jej we włosy.

Rozbrzmiała muzyka i wszyscy wstali.

Panna młoda szła do ołtarza, z welonem zakrywającym twarz.

I wtedy nadeszła ta chwila.

Esteban uśmiechnął się, gdy podeszła. Kiedy do niej dotarł, delikatnie uniósł jej welon.

Przestałam oddychać. Łzy już płynęły, zanim zdałam sobie sprawę, że płaczę.

Alma spojrzała na mnie ze zdziwieniem. „Tato, dlaczego płaczesz?”

Zamarłam, wpatrując się w ducha mojej zmarłej byłej żony w sukni ślubnej.

Lucia uśmiechnęła się do gości, ale jej oczy rozszerzyły się, gdy zobaczyła mnie z naszą córką.

A potem uciekła.