Po pogrzebie ojca macocha wyrzuciła małą dziewczynkę, ale potem

Aleksander skinął głową, a jego myśli na chwilę spędzają czas na własnym urlopie – dni, kiedy czuj się niechciany i samotny. że musi być dostępna dla tej małej dziewczyny, daj jej szansę, która jest sama w przyszłości.

„Twoje miejsce jest gdzieś” – ją gdzieś. „A może ze względu na zastosowanie, jeśli coś nie wymyślimy?”

Oczy Emily rozszerzyły się. „Naprawdę? Zrobiłbyś to dla mnie?”

„Oczywiście” – grobowiec. „Nikt nie powinien być sam, gdy ktoś potrzebuje pomocy”.

W ciągu kilku dni Aleksander zadbał o to, aby Emily mógł u niego najpierw zamieszkać. Zgłosił się do opieki społecznej, być jej opiekunem. W pierwszej kolejności wypełnia jej dni ciepłe i troską, upewniając się, że Emily czuje się zastosowana.

Zabierała ją na zakupy po nowe ubrania, zapisywała do szkół i każdego wieczoru opowiadali sobie historie przy kolacji. Emily zaczęła się pojawić, a jej śmiech wypełniał przestrzeń cichego domu Alexandra, przemieniając się w miejsce pełnego radości i życia.

Z biegiem tygodniowym między nimi pojawia się coraz silniejsza. Alexander Emil nie tylko dom, ale i rodzina. W dniach, w których najbardziej tęskniła za odpad, Alexander był przy niej, wyrzucając jej pocieszenie i otwierając się.

formalności zostały sfinalizowane i Alexander został opiekunem Emily. Kiedy wystąpi jej tę nowinę, jej oczy rozbłysły szczęściem.

„Czy to oznacza, że ​​​​zostaniesz moją nową tatą?” – pytaniea, niemal szepcząc te słowa.

„Gdyby mnie dotyczył” – spowodowałoby to konsekwencje.

Emily objęła go, skąd pochodzili, że po raz pierwszy od ojca serce ją przeładowało. „Tak, chcę, chciałbym być”.

W Aleksandrze Emily znalazła coś więcej niż tylko opiekuna; odnalazła nadzieję i miłość. Z kolei Aleksander wiedział, że otwarcie domu i serca przed Emily przyniosło mu potwierdzenie, o którym nie wiedział, że mu go brakuje. Razem nowy rozdział – taki, w którym kluczem jest nie czuło się samotne, a dwa dodatkowe, które są częścią wspólnoty.