Po rozwodzie mój mąż z szyderstwem rzucił we mnie starą poduszką. Kiedy rozpięłam ją, żeby ją wyprać, byłam oszołomiona tym, co było w środku.

Ciąg dalszy na następnej stronie:
Książki dla rodziców
Moje łzy spływały ciężko na pożółkły papier. Przypomniałam sobie, jak w dniu ślubu mama dała mi poduszkę, mówiąc, że jest bardzo miękka, żebym dobrze spała.

Książki dla rodziców
Zaśmiałam się i powiedziałam: „Starzejesz się, mamo, dziwne, że tak myślisz. Héctor i ja będziemy szczęśliwi”.

Mama tylko się uśmiechnęła, z odległym, smutnym spojrzeniem. Przytuliłam poduszkę do piersi, czując, jakby siedziała obok mnie, głaskała mnie po głowie i pocieszała.

Okazało się, że zawsze wiedziała, jak bardzo córka cierpi, jeśli wybierze niewłaściwego mężczyznę. Okazało się, że przygotowała dla mnie plan awaryjny; Nie bogaty, ale taki, który uchronił mnie przed rozpaczą.

Tej nocy leżałam na twardym łóżku w moim małym wynajętym pokoju, przyciskając poduszkę do piersi, a moje łzy nasiąkały poszewkę.

Ale tym razem nie płakałam z powodu Héctora. Płakałam, bo kochałam moją matkę.

Książki o rodzicielstwie
Płakałam, bo czułam się szczęśliwa, że ​​przynajmniej wciąż mam dokąd wracać, mam matkę, która mnie kocha, i wielki świat, który czeka, by mnie powitać.

Następnego ranka obudziłam się wcześnie, starannie złożyłam poduszkę i włożyłam ją do walizki. Powiedziałam sobie, że wynajmę mniejszy pokój, bliżej pracy.

Ciąg dalszy na następnej stronie:Książki o rodzicielstwie
Wyślę mamie więcej pieniędzy i będę żyć życiem, w którym nie będę musiała drżeć ani czekać na chłodną wiadomość od nikogo.

Uśmiechnęłam się do siebie w lustrze.

Ta kobieta z opuchniętymi oczami od dziś będzie żyć dla siebie, dla swojej starzejącej się matki w domu i dla wszystkich niedokończonych marzeń młodości.

To małżeństwo, ta stara poduszka, ten szyderczy uśmieszek… to wszystko było tylko końcem smutnego rozdziału. A co do mojego życia, wciąż czekało na mnie wiele nowych stron, które zapiszę własnymi, wytrwałymi rękami.

REKLAMA