Po trzech latach małżeństwa mój mąż chciał spać osobno. Opierałam się, ale nie udało mi się. Pewnej nocy zrobiłam dziurę w ścianie – i to, co zobaczyłam, przeraziło mnie.

Wygenerowany obraz

Siedząc na zimnej ziemi, wciąż ściskając dłońmi krawędź otworu, poczułam, jak moja dusza rozdziera się na widok męża klęczącego przed portretem swojej zmarłej żony. Bałam się kolejnej kobiety z krwi i kości, kolejnego romansu, ale tak naprawdę mój konkurent był reliktem przeszłości.

Kiedyś miałam nadzieję, że dzięki szczerej miłości i konsekwentnemu zaangażowaniu w końcu zwróci się do mnie. Ale ostatecznie nauczyłam się, że niektórych krzywd i emocji nie da się zastąpić. Byłam tylko gościem w domu, gdzie serce zostało już wczoraj zapieczętowane.

Tej nocy wróciłam do swojego pokoju, schowałam twarz w poduszkę i płakałam, aż łzy się skończyły. Nie byłam już na niego zła; żałowałam tylko siebie – kobiety, która ofiarowała swoją młodość sercu, w którym nie było już miejsca na… ją.

W kolejnych dniach kontynuowałam swoje obowiązki: gotowanie, pranie i sprzątanie. Ale przestałam czekać na uściski i serdeczne uwagi. Po prostu żyłam w milczeniu, obserwując, czekając i kształtując swoją decyzję.

Pewnego ranka położyłam papiery rozwodowe na stole, na którym siedział z kawą. Kiedy je uniósł, jego oczy rozszerzyły się ze zdziwienia. Posłałam mu delikatny, ale zdecydowany uśmiech i powiedziałam:
— Teraz rozumiem, kochanie. Nie powinnam kurczowo trzymać się serca, które nie było moje. Odchodzę, żebyś mogła żyć swobodnie.

Długo stał nieruchomo, jego ręce drżały, a oczy płonęły. Ale w końcu nic nie powiedział, żeby mnie powstrzymać.

Kiedy w końcu wyszłam z tego domu, moja torba była lekka, ale moja pierś nieprzyjemnie ciężka. Przepełniona miłością, bólem i tęsknotą… Ja też czułam się lżej, ponieważ wiedziałam, że podjęłam właściwą decyzję: uwalniam nas oboje.

W dalszej drodze postanowiłam żyć innym życiem, Takiego, w którym moje serce nie będzie mogło już dłużej chować się za żadnym cieniem. Nauczę się cenić siebie, a kiedy nadejdzie czas, poszukam czystej miłości przeznaczonej wyłącznie dla mnie, takiej, której nie będę dzielić ze wspomnieniami ani duchami.

Tym razem przyrzekłam sobie, że nigdy więcej się nie zatracę.