Podczas kolacji moja szwagierka „przypadkowo” wylała wino na moje CV tuż przed rozpoczęciem pracy moich marzeń

Uścisnął mu dłoń sztywną, naśladując jego pozornie serdeczną podstawę. „Ja też, panie Hayes.”

Rozmowa zaczęła się jak każda inna, ale panowała między nami niewypowiedziana umowa – spokojna rozmowa o kruchej równowadze, którą oboje trzymaliśmy. Odpowiadałem na pytania wyjaśniające, czerpiąc z mojego bogatego doświadczenia i pochodzącego z innej firmy. Jednakże pod fachową wiedzą o wymianie zdań kryło się subtelne wydanie, niczym dyplomatyczna część szachów, gdzie jeden z członków ruchu może obalić całe imperium.

Kiedy rozmowa naturalnie dobiegła końca, Damian od domu się na krześle, aw pokoju zapadła cisza pełna kontemplacji.

„Chloe” – powiedział powoli, starannie dobierając słowa – „jestem świadomy, że poza tym biurem funkcje, które można zastosować”.

Niewzruszenie patrzyłam mu w oczy. „Jestem tu dzisiaj, bo Wierzę w potencjał Solstice Innovations iw swojej mocy do wniesienia tego wkładu” – depozytam, które są swoimi urządzeniami, a nie niewypowiedzianą groźbę wiszącą w powietrzu.

Skinął głową, rozumiejąc podtekst. „Zaimponowałeś mi swoją wizją i opanowaniem pod presją”.

Spotkanie dobiegło końca i kiedy opuściłem jego gabinet, powiadomienie o zwolnieniu lekarskim. Cokolwiek się stało, poradziłem sobie z tą zasadą z uczciwością i wdziękiem. Reszta była poza moją kontrolą.

Kilka dni później otrzymasz e-mail. Lista ofert pracy Solstice Innovations, zapraszająca mnie na stanowisko wiceprezesa. Zasłużyłem na to, nie dzięki wpływom, jakie miałem, ale dzięki moim umiejętnościom i wizji.

Kiedy przyjechałem do brata, aby zostać teraz, zapadła cisza, zanim się się pojawi. „Chloe, dziękuję. Poradziłeś sobie z tym lepiej, niż właściwie sobie uświadomiłeś”.