Wizyta, której nigdy nie planowałem

Nigdy nie sądziłam, że zwykły piątkowy poranek będzie bramą do prawdy, która odmieni całe moje życie. Nazywam się Marilyn Keaton i tego dnia, zupełnie niespodziewanie, postanowiłam zrobić niespodziankę mojemu mężowi, Gregory’emu Aldenowi , w jego wieżowcu biurowym w centrum Seattle. Po latach spóźnionych spotkań, przełożonych podróży i obietnic, że „wkrótce wszystko się uspokoi”, chciałam przynieść mu lunch, może przypomnieć mu, że wciąż jesteśmy drużyną.

Niebo było szare, takie, z jakiego słynęło Seattle, ale ja byłam w dobrym nastroju. Nuciłam sobie nawet pod nosem, ściskając małe pudełko z jego ulubionymi ciastkami. Spodziewałam się uśmiechu, uścisku, może opowieści o pracowitym poranku.

Zamiast tego spotkałem się ze ścianą.

Ochroniarz podszedł, gdy dotarłem do wejścia AldenTech. „Proszę pani, to piętro jest zamknięte. Tylko dla pracowników” – powiedział tonem, który nie był nieuprzejmy, tylko stanowczy.

Zaśmiałam się nerwowo. „Och, przepraszam. Jestem Marilyn. Żona Gregory’ego”.

Zamrugał, jakby próbował rozwiązać zagadkę. Potem, ku mojemu zaskoczeniu, zaśmiał się krótko. „Pani Alden? Nie, widzę jego żonę cały czas. Jest teraz w środku. Właściwie… patrz”.

Wskazał na szklany korytarz za sobą.

Mój uśmiech zniknął.

Z windy wyszedł Gregory… i kobieta, której nigdy wcześniej nie widziałam. Młodsza kobieta , elegancka w granatowej sukience, z dłonią wtuloną w jego ramię, jakby była tam należna. Śmiali się – cicho, znajomo – takim śmiechem, jaki należy do ludzi, którzy dobrze się znają.