Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) stwierdza: „Bulwy manioku zawierają różne ilości glikozydów cyjanogennych, które chronią korzeń przed atakiem zwierząt i owadów. Prawidłowe przetwarzanie przed spożyciem może zmniejszyć zawartość glikozydów cyjanogennych w manioku. Gdy maniok o wysokiej zawartości cyjanogenów nie jest odpowiednio przetwarzany, występuje wysokie narażenie na cyjanek w diecie.

Zdarza się to często w czasach głodu i wojny. Cyjanek w manioku powiązano z ostrym zatruciem cyjankiem i kilkoma chorobami, w tym konzo.

Konzo to nieodwracalne, spastyczne porażenie kończyn dolnych o nagłym początku, związane ze spożyciem gorzkiej manioku 22, 23 i niskim spożyciem białka. Jest to choroba związana ze skrajnym ubóstwem. Konzo zwykle występuje w postaci epidemii, ale zgłaszano również sporadyczne przypadki.

Roślinę tę nazywa się „najbardziej zabójczym pożywieniem świata”, jednak wiele osób spożywa ją codziennie bez żadnych negatywnych skutków.

Jak można zagwarantować, że maniok jest jak najbezpieczniejszy?

Cóż, przygotowanie jest ważne. Kluczową częścią uczynienia manioku bezpiecznym jest przygotowanie rośliny, co może oznaczać namaczanie jej nawet przez 24 godziny.

Według El Pais, ludzie w Wenezueli umierali, bo jedli słone potrawy, żeby przeżyć, choć nie było wystarczająco dużo jedzenia.