Prezes wspólnoty mieszkaniowej próbowała mnie eksmitować za „podejrzaną działalność”, bo zaparkowałem nieoznakowany samochód na podjeździe. Nie wiedziała, że ​​jestem tajnym detektywem ds. narkotyków, a jej „dowody” właśnie dały mi prawdopodobny powód do jej aresztowania.

Wtedy sąsiad po lewej zaczął klaskać.

Wkrótce cała ulica klaskała.

Sarah wyszła na werandę. Uśmiechała się. Podała mi filiżankę kawy.

„Czy to już koniec?” zapytała.

„Tak” – powiedziałem, obejmując ją ramieniem. „Już po wszystkim”.

Rozdział 5: Następstwa

Brenda nie straciła tylko prezydentury; straciła także wolność.

Federalne zarzuty za kradzież poczty to nie przelewki. W połączeniu z wymuszeniem na funkcjonariuszu policji, jej prawnik doradził jej ugodę. Dostała dwa lata w zawieszeniu, wysoką grzywnę i – na moją osobistą prośbę – nakaz sądowy zakazujący jej wstępu do Whispering Pines i kontaktowania się z mieszkańcami.

Musiała sprzedać dom, aby pokryć koszty sądowe.

Nowym prezesem wspólnoty mieszkaniowej jest Dave. Jeździ motocyklem i nie przeszkadza mu, że trawa jest o pół cala za wysoka.

Nadal pracuję na nocną zmianę. Nadal jeżdżę rozklekotaną Impalą. Ale teraz, kiedy przejeżdżam przez osiedle o 4:00 rano, nikt nie patrzy na mnie z podejrzliwością.

Oni machają.

Ponieważ wiedzą, że „łobuz” w narożnym domu jest jedynym powodem, dla którego tyran zniknął.

W zeszłym tygodniu znalazłem paczkę na ganku. Zestresowałem się, myśląc, że to kolejne zagrożenie.

Otworzyłem. To była paczka domowych ciasteczek i kartka od sąsiadów.

Dzięki za wyniesienie śmieci.

Uśmiechnąłem się, wziąłem ciastko i wszedłem do środka, do mojej żony.