Kiedy po kilku miesiącach dowiedziałam się, że spodziewam się dziecka, zaczęłam działać bardziej zdecydowanie. Przekazaliśmy wiadomość o dziecku rodzicom mojego męża. Byli zachwyceni, że wkrótce zostaną dziadkami. Zapytałam ich, czy mogliby nam pomóc przynajmniej z wkładem własnym na mieszkanie.

Moja teściowa nagle zaczęła inaczej się zachowywać. Powiedziała, że nie mają takich pieniędzy i że nie mogą nam teraz w żaden sposób pomóc. Ale oni kłamią! Teść niedawno powiedział mojemu mężowi, że zamierzają kupić nowy samochód. Wychodzi na to, że mają środki na samochód, ale nie mają na mieszkanie dla syna i wnuka”.

Wtedy zaczęłam udawać, że wszystko jest w porządku, mimo że było mi przykro. Pożegnałam się już z marzeniem, że będę mogła wychowywać dziecko we własnym mieszkaniu. Tyle że pomoc przyszła niespodziewanie…

Kiedy przyjechaliśmy odwiedzić moich rodziców i przekazaliśmy im wiadomość o dziecku, moja mama powiedziała o pewnej rzeczy. Razem z tatą o wszystkim przemyśleli zawczasu. Postanowili sprzedać swoje mieszkanie, aby pomóc nam z pieniędzmi. Zamierzali przeprowadzić się do babci na wieś. Przekonywali mnie, że będzie im tam nawet lepiej niż w mieście.

Miesiąc później właśnie to zrobili. Razem z Arturem, po otrzymaniu pieniędzy na wkład własny (a nawet trochę więcej), wkrótce kupiliśmy własne, przytulne mieszkanie.

Jak należy się zachować z takim podejściem

Teraz jesteśmy szczęśliwi i spokojni o przyszłość. Jedyne, co mnie martwi, to zachowanie rodziców męża. Nie chcę, żeby ci ludzie spędzali czas z moim dzieckiem. Uważają, że zakup samochodu jest ważniejszy niż dobro ich wnuka.

Niedługo powinnam urodzić, ale teść i teściowa nie zadzwonili do mnie ani razu w ciągu tych dziewięciu miesięcy. Nie zapytali, jak się czuję. Wydają się być bardzo pochłonięci swoim życiem. To mnie tylko utwierdza w przekonaniu, że dziecko nie potrzebuje takich dziadków – powiedziała Ada.