Rodzina jej męża zmusza ją do publicznego rozebrania się, żeby ją upokorzyć — aż do momentu, gdy przychodzą jej dwaj bracia-miliarderzy

A Andrzej – jej mąż – stał tam, milcząc, obserwując. Nie bronił jej. Nie ruszył się. Po prostu spuścił wzrok, jakby wstydził się jej istnienia.

Łzy Emmy zamazały migoczące światła nad nią. Czuła, jak świat się wokół niej zamyka – upokorzenie, zdrada, duszący śmiech.

Aż śmiech ucichł.

Ciężkie drzwi z tyłu sali otworzyły się. Do środka weszło dwóch rosłych mężczyzn o twarzach jak chmury burzowe. Pomruki w pomieszczeniu ucichły.

Emma odwróciła się i zaparło jej dech w piersiach.
recommended by

factripple.com
Odkryj nowoczesny komfort dzięki stylowym domom prefabrykowanym
Dowiedz się więcej

„Danielu?” wyszeptała. „Richardzie?”

Jej bracia – mężczyźni, których trzymała z dala od tego toksycznego małżeństwa, by ich chronić – przybyli. Ich szyte na miarę garnitury i twarde spojrzenie uciszyły tłum.

Głos Daniela przeciął pokój jak grzmot. „Co tu się, do cholery, dzieje?”

Patricia zamrugała, zaskoczona. „To sprawa rodzinna” – wyjąkała.Gry rodzinne

„W takim razie to również sprawa naszej rodziny” – powiedział chłodno Daniel, podchodząc bliżej do siostry. „I nie będziemy biernie patrzeć, jak nasza siostra jest traktowana jak śmieć”.

Rozbawienie tłumu prysło.

Gra się skończyła.

Patricia próbowała odzyskać panowanie nad sobą, wygładzając swoją designerską suknię. „Mylisz się. To był niewinny żart. Emma wie, jacy jesteśmy – dokuczamy sobie nawzajem”.

„Drażnić?” Głos Richarda był niski, ale groźny. „Nazywasz upokarzanie jej przed obcymi drażnieniem ?”Gry rodzinne

Goście wymienili nerwowe spojrzenia. Telefony, które przed chwilą filmowały, dyskretnie schowały się w kieszeniach.

Andrew zrobił krok naprzód, unosząc ręce w geście poddania. „Słuchaj, to wszystko jest rozdmuchiwane do niebotycznych rozmiarów. Moja matka nie miała złych zamiarów…”

Daniel odwrócił się do niego gwałtownie. „Stałeś tam i patrzyłeś, jak ona płacze, i śmiesz mówić, że to „nic”? Jesteś tchórzem”.

Andrew się zarumienił. „Uważaj na ton.”

„Ściszę ton” – powiedział Daniel – „kiedy nauczysz się, jak chronić swoją żonę”.

Cisza, która zapadła, była ogłuszająca. Emma, ​​stojąc między nimi, czuła jednocześnie ulgę i przerażenie. Jej bracia byli wpływowymi mężczyznami – miliarderami, którzy zbudowali swój sukces od zera. Ale nie chodziło o pieniądze. Chodziło o dumę, godność i krew.

Richard podszedł bliżej do Patricii. „Chciałeś ją upokorzyć, żeby udowodnić, że tu nie pasuje, prawda? Żeby pokazać gościom, że jesteś od niej lepszy?”

Patricia zacisnęła szczękę. „Ona nie jest jedną z nas. Przyszła znikąd”