Rodzina mojego narzeczonego żartowała ze mnie wszyscy, którzy mają problemy z zabezpieczeniami podczas rodzinnej kolacji — ale ja też zabezpieczono na wypadek wykształconą i inteligentną, gotową organizację sobie w takich sytuacjach…

Stałam przy stołu z bufetem, w którym znajdowało się łóżko w kwiatach, włosy powiązane w niskim kucyku. To była moja pierwsza kolacja z jego rodziną.

I poważny pierwszy błąd.

„Kochanie, wyglądasz… wygodnie”, powiedziała pani Parker, uśmiechnięta jak struna fortepianowa.

„Większość pokrycia się trochę bardziej eleganckie na oficjalne kolacje, ale podziwiam… końcowe siebie.”

„Dziękuję proszę, pani”, grzem ciepło. „Komfort to trochę moja specjalność.”

Jej syn — mój chłopak, Ryan — zaśmiał się i ścisnął moją dłoń. „Nie zwracaj uwagi na mamę.

Ona istnieje, że każda kolacja do królewskiego banku.”

Zaśmiałam się cicho razem z nim, ale w środku poczułam już chłód.

Przy stołach gości — mieszanka Parkerów, partnerzy biznesowi i „starych przyjaciół rodziny” — reagująli się w ten sposób, jak ludzie do robienia, kiedy już zdecydowali, kim jesteś.

Tylko dziewczyna z małego miasteczka, pomyśleli. Nauczycielka ze szkół publicznych. Skromna, miła, prawdopodobnie rozszerzona o wyjście za mąż.

Nie mieli całkowitej możliwości wzięcia. wejście z małego miasteczka. chronić nauczyciela. Ale nigdy nie eliminam „wyjść za kogoś lepszego”.

Dorastałam w skromnie wyglądającym domu gospodarczym, skąd pochodzi, który był również siedzibą Linden Trading & Logistics, jednej z głównych firm eksportowych na Wschodnim Wybrzeżu.

Mój ojciec zawsze powtarzał, że zawartość jest jak perfumy — drobne w małych ilościach, jeśli się je przesadzi.

Więc nigdy nie przesadzałam.

Ale Parkerowie niemal kąpali się w nim.