Ślub nie mógł być bardziej idealny – aż do momentu, gdy tata nagle chwycił mnie za rękę i wyszeptał: „Wsiadaj do samochodu, natychmiast”. Serce waliło mi jak młotem, gdy potykając się, ruszyłam za nim. „Tato, co się dzieje?” – błagałam, ale milczał przez całą drogę do domu. Dopiero gdy dotarliśmy na miejsce, w końcu wyjawił mi coś, co kompletnie mnie zdruzgotało.

„Dlaczego tego nie powstrzymałeś?” – zapytałem.

Głos mu się załamał. „Nie mogłem zepsuć jej dnia bez dowodu. Ale najpierw musiałeś się dowiedzieć. Musimy jej powiedzieć”.

Tej nocy siedzieliśmy w kuchni, w domu panowała ciemność, oświetlała ją jedynie nikła poświata zegara. Tata przesunął list w moją stronę, drżącymi rękami.

Mój drogi Michaelu, wiem, że nie chcesz się ze mną kontaktować, ale nie mogę dłużej milczeć. Twój ojciec trzymał cię ode mnie z daleka, ale zawsze cię kochałem. Twoje nowe życie w Chicago brzmi obiecująco. Proszę, nie odcinaj się ode mnie całkowicie.

Zgrabny podpis brzmiał: Rebecca Lane.

Łzy napłynęły mi do oczu. „Jeśli to prawda, Sophia musi się dowiedzieć. Ale w noc poślubną?”

„Nigdy nie ma dobrego momentu” – powiedział tata. „Ale czekanie pogarsza sprawę”.

O świcie pojechaliśmy do hotelu, w którym mieszkali Sophia i Michael. Poczułam ucisk w piersi, gdy zapukaliśmy do ich drzwi. Michael otworzył, wciąż w pogniecionym smokingu, a Sophia za nim, z rozpuszczonymi włosami i błyszczącymi oczami.

„Tato? Co się dzieje?” zapytała.

Thomas podszedł i podał jej list. „Sophio, musisz to przeczytać”.

Jej oczy przeskanowały stronę, rozszerzając się z przerażenia. Twarz Michaela zbladła.

„Michael” – wyszeptała – „czy to prawda?”

Jego milczenie było wystarczającą odpowiedzią. Kolana Sophii ugięły się pode mną, a ja podniosłam ją, gdy upadła.

W tym momencie wszystko się rozpadło. Ślub, który zaczął się jako najszczęśliwszy dzień w jej życiu, zakończył się katastrofą. I trzymając w ramionach moją szlochającą siostrę, wiedziałam, że nic w naszej rodzinie już nigdy nie będzie takie samo.