Spokój Keshy ich zaniepokoił. „Możesz sprawdzić status pasażera” – powiedział spokojnie.

Mitchell prychnął. „Dość grania na zwłokę. Zbierz swoje rzeczy albo niech cię eskortują federalni szeryfowie”.

Zoe milczała teraz, ściskając palec matki. Kesha mruknęła do niej: Już prawie czas.

Dwóch funkcjonariuszy w cywilu podstawowym. „Proszę pani, proszę o wykonanie polecenia”.

„Potrzebuję jeszcze pięć minut” – powiedział cicho.

„Potrzebujesz zera” – powiedział kapitan. „Ochrona wejścia na pokład”.

Telefony nagrywały każdy kąt. Transmisja na żywo przez tysiące wyświetleń. #Flight847 stał się trendem.

Gdy weszli funkcjonariusze naziemni, Kesha zmarła, jej oczy były spokojne, a głos niski. „Trzy minuty” – mruknęła, jeden z uczestników w telefonie.

Połączenie przekazanego głośnika.

„Cześć, kochanie” – powiedziała Kesha. „Mam problemy z dwoma liniami lotniczymi”.

Cała kabina zamarła, słysząc głos, który odpowiedział: Marcus Thompson, dyrektor generalny Skylink Airways.

„Który samolot?” – zapytał. „Zajmę się tym osobiście”.

Ton Keshy pozostał wyważony. „Lot 847, pierwsza klasa. Załoga wykazuje się kreatywnością w obsłudze.”

W kabinie rozległy się westchnienia. Pasażerowie nagrywający film nagle zdali sobie sprawę, co filmują.

Głos Marcusa stwardniał. „Kapitanie Williams, pani Mitchell – proszę natychmiast odsunąć się od mojej żony”.

W kabinie zapadła cisza, przerywana jedynie cichym gdakaniem Zoe. Telefony uchwyciły każdą reakcję – twarz Mitchella straciła kolor, a Williams zesztywniał i zbladł.

Transmisja na żywo przekroczyła czterdzieści pięć tysięcy. Komentarze przewijały się: Zwrot akcji. To żona prezesa.

Marcus kontynuował, jego głos brzmiał jak stal. „Ocenię to osobiście. I mówię to dosłownie osobiście”.

Kesha delikatnie kołysała Zoe. „Dwie minuty do odjazdu, kochanie”.

„Odwołajcie lot” – rozkazał Marcus. „Mamy większe problemy”.

Każdy telefon usłyszał szept Mitchella: „Ona nie może być jego żoną. Wiedziałbym”.

Kesha podniosła platynową kartę z wytłoczonym złotym napisem: Pani Marcus Thompson — Pierwsza Rodzina.

W kabinie zapadła cisza. Każdy pasażer poczuł ukłucie własnych założeń.

Mitchell wyjąkał: „Nie wiedziałem… ona wyglądała…”

„Jak to?” – zapytała cicho Kesha. „Kobieta, o której myślałeś, że tu nie pasuje?”