Świadectwo: „To był prezent, który poruszył mnie najbardziej”

Catherine, 43 lata, gitarzystka.

„Dochodziłem do siebie po głębokim żalu po stracie domu, do którego byłem głęboko przywiązany. Był w Prowansji i często chodziłem do uroczego sklepiku, gdzie tego dnia przeglądałem książkę. Dzieło malarza, którego kochałem, przyjaciela sklepikarza. Nie byliśmy ze sobą blisko, ale zaproponowała mi wycieczkę po pracowni malarza w jego wiejskim domu. Cud. Od ogrodu po każdy szczegół pokoi, wszystko było niesamowicie piękne. Nie luksusowe, ale z poezją, która rezonowała w całym wnętrzu. Świat artysty, głęboko osobisty, pełen odkryć i uroku. Przeciwieństwo domów prezentowanych w magazynach, wszystkie podobne w swoim konwencjonalnym umeblowaniu. Dzięki tej wizycie, którą mi zaproponowano, zrozumiałem, jak ważne jest ciągłe i swobodne pielęgnowanie swojej inspiracji.

Opinia psychologa
Valérie Blanco, psychoanalityk, autorka książki „Dits de divan” (Oto kanapa), wydanej przez Éditions de l’Harmattan.

Dlaczego te proste dary dają nam tak wiele Czyż nie ma w tym wiele satysfakcji?

Ponieważ ludzie są obciążeni fundamentalnym brakiem, który budzi strach, a tym samym pożądanie. Ale ten brak, który mylnie bierzemy za „brak posiadania”, jest w rzeczywistości „brakiem bytu”, jak to ujął Lacan. Wymiar braku u ludzi to „brak bytu”. To, co łączy te dary, to fakt, że dotykają wymiaru bytu – tego, kto je daje, i tego, kto je otrzymuje.

Czyż przedmioty, których pragniemy, nie mają tej samej mocy?

Aby wypełnić tę pustkę, ten brak, dążymy do posiadania, do „wypełnienia naszych szaf rzeczami”. To daje nam wartość, sprawia, że ​​lśnimy. Co jest oczywiście ważne, ponieważ pobudza również pożądanie. Ale kiedy satysfakcja z posiadania przedmiotu naszego pragnienia maleje, zdajemy sobie sprawę, że nadal czegoś brakuje. To przywraca niezadowolenie.

Wszystkie te drobne rzeczy są niespodziankami. Czy to ma znaczenie?

Tak. Ponieważ usuwając wymiar oczekiwania i żądania, usuwamy również wymiar winy. Za pięknym darem zawsze kryje się pytanie: „Czego on od nas chce?” „Ja głęboko w środku?” W tej „historii”„Z niczego” – nie mam nic do dania. W tym przypadku są to dary bezwarunkowej miłości. I to otwiera moje wnętrze, które porządkuje wszystko inaczej.