Tata ciągle powtarzał, że źle pachnę i zmuszał mnie do brania prysznica z mydłem, które mi dał. Pewnego dnia odkryłem, że to wcale nie było mydło…

Tata zawsze nalegał na to samo: „Strasznie śmierdzisz. Idź wziąć zimny prysznic. Używaj tylko tego mydła”. Posłuchałem bez pytania. Lodowata woda drapała mnie po skórze, a ostry zapach mydła, które wkładał mi do ręki, był tak silny, że zakręciło mi się w głowie.

Z każdym dniem czułam się gorzej: osłabienie, sucha skóra, nieprzespane noce… Mama milczała. Zawsze. I to było dziwne: kiedyś mówiłyśmy sobie wszystko.

Myłam się trzy razy dziennie, ale tata i tak mówił, że śmierdzę.

Pewnego wieczoru mój chłopak przyszedł mnie odwiedzić. Nie wytrzymałam i zapytałam:

— Powiedz mi prawdę… czy ja naprawdę śmierdzę?

Z początku się roześmiał, myśląc, że to żart. Ale widząc moją poważną minę, pokręcił głową. Wtedy opowiedziałem mu, co się dzieje w domu. Po chwili wstał, poszedł do łazienki i wrócił blady jak ściana, drżący, z mydłem w dłoni.

—Kto ci to dał?! — jego głos się łamał.

—Tato… Dlaczego?

Włożył ręce we włosy.

—To nie mydło! Po co go używasz? To jest…

Tata ciągle powtarzał, że źle pachnę i zmuszał mnie do brania prysznica z mydłem, które mi dał. Pewnego dnia odkryłem, że to wcale nie było mydło…

—Używają go do leczenia i odstraszania pasożytów. To produkt przemysłowy, nieprzeznaczony dla ludzi!

Świat zamazał się przed moimi oczami.