„To po prostu cyrk!” wykrzyknął Aleksiej, nie kryjąc emocji wywołanych małżeństwem jego siostry z bezrobotnym narzeczonym.

I tak ta para postanowiła się pobrać. „Czy to naprawdę takie cudowne?” – zapytał Ilja, nieco skonsternowany, z mieszanymi uczuciami. „Ale to radosne wydarzenie!” – wykrzyknęła Tamara Siergiejewna, pełna entuzjazmu. „Twoja siostra rozpoczyna zupełnie nowy etap w życiu”. „Nie pamiętam, żebyś przeżywała takie emocje, mamo, kiedy Aleksiej i ja postanowiliśmy założyć własne rodziny”.

Wręcz przeciwnie, zawsze twierdziłeś, że dla nas jest jeszcze za wcześnie, że najpierw musimy ustabilizować swoje życie.

„Chociaż mieliśmy już wtedy wyższe wykształcenie, stabilną pracę i własne mieszkanie” – zauważył Ilja. „A czego ty od nas oczekujesz, mamo?” – zapytał Aleksiej. „Kiedy planujesz ślub?” „O dacie ślubu porozmawiamy później” – odpowiedziała Tamara Siergiejewna. „Teraz chciałabym omówić prezent dla nowożeńców”.

Mój ojciec i ja postanowiliśmy dać im mieszkanie, nawet jeśli miałoby to być mieszkanie jednopokojowe.

Jednak nie możemy poradzić sobie z tym zadaniem sami.

Dlatego zwracamy się do Państwa z prośbą o pomoc finansową.

Olga sama wybierze mieszkanie, a my – trzy rodziny – połączymy siły i je kupimy.

Jeśli nie masz wystarczająco dużo pieniędzy… Ilja, czy ty i Vera jesteście gotowi na wzięcie pożyczki?

Przecież już spłaciłeś kredyt hipoteczny. „Mamo, poważnie rozważałaś tę propozycję?” – zapytał Ilja, po czym zwrócił się do ojca. „Tato, czy ty też brałeś udział w tym wspaniałym pomyśle?”

Ojciec wolał milczeć. „Czy wiesz, że ten Dmitrij nawet nie próbował znaleźć pracy?”

Zaraz po ukończeniu technikum budowlanego w Kamieńcu Podolskim zostałem bez pracy w domu.

Nie udało mu się uzyskać wygodnego biura.

„Ale on nie chce iść na budowę jako zwykły robotnik” – dodał Aleksiej ze zdumieniem. „I co z tego, że nie będzie pracował?”

„Nigdy nie jest za późno na znalezienie pracy” – podsumowała Tamara Siergiejewna. „Ilja, co sądzisz o mieszkaniu?”

Czy jesteś gotowa pomóc nam finansowo? – Mamo, pomyślmy o tym chwilę.

Trzy miesiące temu w końcu spłaciliśmy kredyt hipoteczny i w końcu poczuliśmy się wolni.

A teraz żądacie od nas, żebyśmy znów się zadłużyli.

Po co?

Aby dwoje dorosłych, którzy nawet nie zamierzają pracować, mogło osiągnąć to, co inni osiągają tylko ciężką pracą. „Ale wy, Ilja i Aleksiej, macie już swoje mieszkania”.

„Dlaczego nie wspierasz swojej młodszej siostry?” – powiedziała mama z lekkim wyrzutem. „Mamo” – zaczął Aleksiej – „to mieszkanie nie należy do mnie”.

Tatiana i ja mieszkamy w jej dwupokojowym mieszkaniu, a ona niedługo pójdzie na urlop macierzyński.