W końcu syn, ale tragedia potoczyła się swoim torem

Stałem tam sparaliżowany.

Podbiegłem. Moja żona leżała nieruchomo, blada jak ściana. W dłoniach trzymała niedokończony list. Nasz syn został umieszczony u sąsiadów. Wzięła tabletki nasenne – te same, które załatwiłem dla mojej pani.

Krzyczałem, potrząsałem jej ciałem, błagałem. Ale wszystko na próżno.

W jej ostatnim liście można było przeczytać:

„Przepraszam. Miałam nadzieję, że nasz syn będzie mnie kochał bardziej niż ciebie. Ale kiedy odszedłeś, zdałam sobie sprawę, że straciłam wszystko. Jeśli istnieje życie pozagrobowe, nadal chcę być matką moich dzieci, nawet jeśli nie jestem już twoją żoną”.

Osunąłem się na kolana, załamany, a szloch moich córek przeszył moje wnętrze.

Co się stało z moją ukochaną? Kiedy dowiedziała się o śmierci mojej żony, wpadła w panikę. Zerwała wszelkie więzy i zniknęła w mroku nocy…

Podsumowanie:  Ta historia pokazuje destrukcyjne skutki nieufności, niezgody i nierozwiązanych emocji w rodzinie.

Podsumowując, książka pokazuje, jak pragnienie syna i wynikające z niego decyzje doprowadziły do ​​wielkiego cierpienia. Miłość i zaufanie w rodzinie to delikatne więzi, których nie wolno zrywać pochopnie. Tylko dzięki wzajemnemu zrozumieniu i otwartości można zapobiec takim tragediom i znaleźć ukojenie.