W moje urodziny moja rodzina się nie pojawiła. Zdezorientowana, zadzwoniłam do mamy. Roześmiała się: „Och, mieliśmy już inne plany na dziś wieczór!”. Nie kłóciłam się – po prostu opublikowałam zdjęcie z mojego „niesamowitego przyjęcia urodzinowego”, dziękując ludziom, którzy naprawdę czują się jak rodzina. Kilka godzin później

W moje urodziny moja rodzina się nie pojawiła. Zdezorientowana, zadzwoniłam do mamy i…

W swoje dwudzieste pierwsze urodziny Keira odkrywa, jak bardzo jest niezastąpiona w swojej własnej historii rodzinnej. Pozostawiona sama w restauracji, podczas gdy rodzice w tajemnicy świętują z bratem, znajduje prawdziwą miłość i wsparcie u rodziny swojego chłopaka i po cichu planuje ostateczny emocjonalny odwet. Ta wciągająca opowieść o zemście w rodzinie i cichych granicach pokazuje, jak zerwanie więzi może być najsurowszą formą sprawiedliwości. Idealna dla fanów historii o zemście, historii rodzinnych, toksycznych dramatów rodzinnych i zawiłych relacji rodzinnych – to jedna z tych historii o zemście sióstr, które sprawią, że będziesz krzyczeć w ekran.

Nazywam się Kira i właśnie skończyłam dwadzieścia jeden lat.

W noc, w którą miały przypadać moje wielkie urodziny, siedziałam przy stoliku dla sześciu osób w miłej restauracji, a gospodarz co chwila zerkał na mnie, pytając, czy chcę poczekać na resztę towarzystwa.

Nigdy nie weszli.

Przypominałam o tym rodzinie przez cały tydzień. Mieliśmy ustalony czas, miejsce, rezerwację na nasze nazwisko. Mijały minuty, a mój telefon milczał. Żadnego połączenia, żadnej wiadomości – tylko śmiech innych ludzi rozbrzmiewał wokół mnie, a ja starałam się wyglądać, jakbym była tam sama.

Po godzinie udawania, że ​​wszystko w porządku, w końcu sięgnęłam po telefon i zadzwoniłam do mamy. Odebrała po drugim sygnale, a za nią rozległa się muzyka i głosy, lekkie i rozkojarzone, jakby to była zwykła noc.

Kiedy zapytałem, czy są blisko, nie przeprosiła. Nie brzmiała na pospieszną ani zmartwioną. Westchnęła tylko i powiedziała: „Och, kochanie, zmiana planów. Jesteśmy teraz w trakcie czegoś wielkiego. Czy możemy świętować z tobą innego dnia?”

Coś większego niż moje dwudzieste pierwsze.

Zakończyłem rozmowę, zapłaciłem za drinka i wyszedłem.

Ale to nie był koniec.