W środku kościoła – kamery włączyły się – moja kuzynka krzyknęła, żebym „po prostu głośno płakała w tonacji”, a mój głos załamał się pod presją. Ludzie patrzyli na mnie, jakbym się roztrzaskała. Myślała, że ​​wygrała. Nie spodziewała się, że 67-letni niewidomy organista stanie się viralem, broniąc mnie. – Page 3 – Pzepisy
Reklama
Reklama
Reklama

W środku kościoła – kamery włączyły się – moja kuzynka krzyknęła, żebym „po prostu głośno płakała w tonacji”, a mój głos załamał się pod presją. Ludzie patrzyli na mnie, jakbym się roztrzaskała. Myślała, że ​​wygrała. Nie spodziewała się, że 67-letni niewidomy organista stanie się viralem, broniąc mnie.

Wpatrywałem się w ekran, przytłoczony. Moje upokorzenie przerodziło się w coś zupełnie nie do poznania: publiczną empatię.
We wtorek rano nagranie podchwyciły media ogólnopolskie. Reporterzy dzwonili do kościoła. Producenci wysyłali mi maile. Agencja talentów zostawiła wiadomość głosową z pytaniem, czy ktoś mnie reprezentuje. To było surrealistyczne – wręcz absurdalne. Byłam recepcjonistką w klinice dentystycznej, a nie jakąś aspirującą influencerką.
Ale najbardziej nieoczekiwany moment nadszedł w środę wieczorem, kiedy zapukałem do drzwi małego, parterowego domu pana Everetta. Poczułem, że muszę mu podziękować w cztery oczy, z dala od kamer i chaosu.
Powoli otworzył drzwi, stukając laską przed sobą. „Emily? Proszę.”
W jego salonie unosił się delikatny zapach starych książek i pasty cytrynowej. Nuty leżały porozrzucane na stoliku przy oknie.
„Chciałam ci tylko podziękować” – powiedziałam. „Nie musiałeś mnie bronić. Ale to zrobiłeś. I teraz wszystko jest… inne”.
Uśmiechnął się delikatnie. „Nie zrobiłem nic szczególnego. Powiedziałem prawdę. Ta dziewczyna od lat kpi z ludzi. Ktoś musiał powiedzieć dość”.
„Szkoda tylko, że stało się to widowiskiem na skalę ogólnokrajową”.
Zachichotał. „Nie możesz kontrolować tego, co świat chce zobaczyć. Możesz kontrolować tylko to, co mu dasz do oglądania”.
Usiadłem i chłonąłem jego słowa.
„Zaśpiewaj jeszcze raz w następną niedzielę” – powiedział cicho. „Nie z powodu niej, kamer ani hałasu. Śpiewaj, bo to twoje. I zasługujesz na to, żeby zająć w tym miejsce”.
Po raz pierwszy od kilku dni poczułem, że coś we mnie się rozluźnia.
Może miał rację. Może ta złamana nuta mnie nie definiowała.
Być może moment, w którym myślałem, że wszystko się zawaliło, był w rzeczywistości początkiem czegoś zupełnie nowego.
I tym razem głos we mnie nie zadrżał – wręcz przeciwnie, stał się głośniejszy.
zobacz więcej na następnej stronie Reklama
Reklama

Yo Make również polubił

Nie widziałem mojej córki od 13 lat. Wczoraj dostałem list od wnuka, o którego istnieniu nie wiedziałem.

A potem, wczoraj, ten słynny list. Napisany przez sześcioletniego chłopca. Jego wnuka.   Noaha  . Imię, którego nigdy wcześniej nie słyszał, dziecko, o ...

Jeśli chcesz mieć czysty i pachnący piekarnik, używaj tych dwóch składników po każdym użyciu

Jak przygotować dobry, naturalny środek na czysty, pachnący piekarnik?  Zetrzyj skórkę z połowy cytryny  do miski i dodaj pół kostki drożdży piwnych ...

Polskie ciasto kremowe

Krem: 1. Najpierw wymieszaj budyń waniliowy w proszku z 300 ml mleka, pozostałe 350 ml zagotuj. Następnie do wrzącego mleka ...

Jak wyczyścić przypaloną patelnię lub garnek i sprawić, by wyglądał jak nowy

Sztuczka czyszczenia garnków i patelni Niezależnie od tego, czy chodzi o patelnie czy garnki, plamy tłuszczu lub proste oparzenia mogą ...

Leave a Comment