Wstydzę się iść na ślub mojego syna, bo moje ubrania są stare, ale kiedy moja synowa zobaczyła na mnie zieloną sukienkę, jej reakcja sprawiła, że ​​cała sala płakała

Jestem Aling Teresa, mam 58 lat.

Prosta matka, sprzedawczyni warzyw na targu i samotna matka syna Marco, który miał wkrótce poślubić kobietę, którą uwielbiał – Larę, profesjonalistkę z bogatej rodziny.

Trzy miesiące przed ślubem każdego dnia odczuwałam niepokój. Nie z powodu wystawnego przyjęcia czy kosztów, ale z jednego prostego powodu: nie miałam się w co ubrać.

ZIELONA SUKIENKA

Kiedy byłam młodsza, miałam sukienkę, którą nosiłam tylko na specjalne okazje – zieloną, skromnie haftowaną na piersi, której materiał wyblakł od starości i wspomnień. Nosiłam ją, kiedy urodziłam Marco, i ponownie, kiedy skończył studia.

Teraz, gdy zbliżał się ślub, wahałam się, czy ją założyć ponownie. Była stara, lekko znoszona, ale to było wszystko, co miałam. Próbowałam pożyczyć coś nowego, ale czułam się nienaturalnie. Jedyne, co mogłam zrobić, to pozostać wierną sobie – być matką, którą zawsze byłam.

DZIEŃ ŚLUBU

W końcu nadszedł ten dzień, pełen gości, muzyki i błyszczących świateł. Wszyscy byli nienagannie ubrani. Czułam się nie na miejscu.

Gdy wszedłem do kościoła, ludzie podążali za mną — niektóre z ciekawością, inne z krytyką.