Wydawali się kompletni, ale odeszli: 5 ukrytych prawd o związkach, które sprawiają, że kobiety odchodzą po 40.

Dwa rytmy życia, które już się nie przecinają

W wieku 40 lat wiele kobiet pragnie zmiany: podążania za pasją, zmiany kariery, podróżowania lub przeprowadzki. Jeśli partner kurczowo trzyma się swoich nawyków, podział się pogłębia. Ona idzie dalej, on zostaje. A ta samotność w obliczu zmiany może być naprawdę bolesna.

Odmowa zmiany… lub pomocy

Terapia związku, wsparcie i wysłuchanie nie są przyznaniem się do słabości, ale aktem miłości. Niektórzy mężczyźni jednak odbierają to jako atak. A kiedy następuje to odrzucenie, kobieta czuje się porzucona w swoich staraniach. Znosi wszystko. Aż do wyczerpania.

Marzenia, które już nie zmierzają w tym samym kierunku

Ona marzy o wspólnych projektach, on tęskni za pokojem. Ona pragnie odkrywać nowe horyzonty, on woli komfort tego, co znane. Kiedy pragnienia przestają się zgadzać, wspólny impet słabnie. A bez wspólnego projektu nawet prawdziwa miłość może wyblaknąć.

Wybieranie siebie bez negowania innych

Mitzi Bockmann podkreśla: te kobiety nie odchodzą po to, by uciec lub zostać zranionymi. Odchodzą, ponieważ nie rozpoznają już siebie w roli „cichego filaru”. Tak długo szły na kompromisy, tłumiły swoje impulsy i martwiły się o pozory. Aż w końcu zrozumiały, że pozostanie w związku oznacza zaprzeczenie sobie.

Powiedzieć „stop” nie oznacza odrzucenia drugiej osoby. Czasami to jedyny sposób, by znów stać się sobą. A jeśli jest to szokujące lub niepokojące, to prawdopodobnie dlatego, że podważa głęboko zakorzenione przekonanie: że stabilny związek jest zawsze lepszy niż poszukiwanie sensu. Ale dla tych kobiet nie chodzi o egoizm. Chodzi o zatrzymanie powolnego upadku.