Wyhoduj w domu w doniczce nieograniczoną ilość selera dzięki temu przewodnikowi krok po kroku
1. Napełnij doniczkę ziemią doniczkową, pozostawiając około 2,5 cm u góry.
2. Zrób mały dołek w środku ziemi i umieść w nim nasadzenie selera.
3. Upewnij się, że nowy wzrost znajduje się nad powierzchnią gleby, a korzenie są przykryte.
4. Delikatnie uklep ziemię wokół podstawy, aby ją zabezpieczyć.
5. Podlewaj roślinę obficie, ale nie dopuść do zamoczenia gleby.
Krok 4: Pielęgnacja selera
1. Ustaw doniczkę w miejscu, w którym słońce świeci co najmniej 6 godzin dziennie.
2. Podlewaj roślinę regularnie, utrzymując glebę stale wilgotną.
3. Aby zapewnić optymalny wzrost, nawoź zrównoważonym nawozem płynnym co 2–4 tygodnie.
4. Chroń roślinę przed ekstremalnymi temperaturami i szkodnikami.
Krok 5: Zbiór selera
1. Przed zbiorem poczekaj, aż łodygi selera osiągną wysokość około 20 cm.
2. Najpierw zbierz zewnętrzne łodygi, pozwalając wewnętrznym łodygom dalej rosnąć.
3. Za pomocą ostrego noża lub nożyczek odetnij łodygi u nasady.
4. Nadal dbaj o roślinę, a z czasem zacznie ona wypuszczać nowe łodygi.
Postępując zgodnie z tymi krokami, możesz cieszyć się niekończącym się zapasem świeżego, domowego selera. Nie tylko doświadczysz radości ogrodnictwa, ale także skorzystasz z najświeższych produktów dostępnych bezpośrednio w Twoim domu. Udanego ogrodnictwa!
zobacz więcej na następnej stronie
Reklama
Yo Make również polubił
Sekret gotowania idealnych jajek
Zapłaciła 5 dolarów za kawę nieznajomemu, a tydzień później mężczyzna w grafitowym garniturze zajął to samo miejsce przy zalanym deszczem oknie i zapytał: „Dlaczego mi pomogłeś?”
Doświadczona kelnerka w kawiarni zauważyła tatuaż na ramieniu młodej kelnerki. Mężczyzna był zaskoczony, gdy przypomniał sobie, gdzie go już widział.
„Marnować na ciebie dobre jedzenie? To urocze” – zadrwiła moja siostra na swoim ślubie. „Po prostu zostaw prezent i idź do domu”. Zamrugałam oszołomiona. Moi rodzice nie protestowali. „No cóż… może powinna iść” – mruknął tata. „Dobrze, pójdę” – powiedziałam z lekkim uśmiechem, po czym dodałam: „Ale wiedzcie jedno… wszyscy tego pożałujecie”.