Zatrzymałem się na zaśnieżonej autostradzie, żeby pomóc starszej parze z przebitą oponą, nie zwracając na to większej uwagi. Tydzień później zadzwoniła do mnie spanikowana mama, krzycząc: „Stuart! Jak mogłeś mi nie powiedzieć?! Włącz telewizor – NATYCHMIAST!”. Wtedy wszystko się zmieniło.

Zatrzymałem się na zaśnieżonej autostradzie, żeby pomóc starszej parze z przebitą oponą, nie zwracając na to większej uwagi. Tydzień później zadzwoniła do mnie spanikowana mama, krzycząc:
„Stuart! Jak mogłeś mi nie powiedzieć?! Włącz telewizor – NATYCHMIAST!”.
Wtedy wszystko się zmieniło.

Jestem samotnym ojcem mojej ukochanej siedmioletniej dziewczynki i, jak większość samotnych rodziców, zupełnie nie tak wyobrażałem sobie swoje życie.

Matka Emmy odeszła, gdy miała trzy lata. Pewnego dnia po prostu spakowała walizkę, powiedziała, że ​​„potrzebuje trochę powietrza” i wyszła.

Myślałem, że wróci, ale po tygodniu przestała odbierać moje telefony, a w ciągu miesiąca całkowicie zniknęła.

Od tamtej pory nauczyłam się zaplatać warkocze typu rybi ogon i warkocze francuskie, a także odkryłam bardzo poważny protokół przyjęć herbacianych z misiami. Wcale nie było łatwo, ale moi rodzice pomagali mi, kiedy tylko mogli. To moja wioska.

Święta mogą wydawać się trochę puste, ale moi rodzice zawsze wypełniają te dni taką ilością ciepła i hałasu, że puste przestrzenie wydają się mniejsze.

Szliśmy do ich domu na Święto Dziękczynienia, gdy wydarzyło się coś nieoczekiwanego.