Zorganizowałem przyjęcie urodzinowe dla mojego 10-letniego syna i zaproszenia rodziny — nikt nie przyszedł. Tydzień później mama wysłała zaproszenie.

Zorganizowałem przyjęcie dla mojego 10-letniego syna i zaproszenia rodziny. Nikt się nie pojawił. Tydzień później mama wysłała zaproszenie.

Słodka szesnastka mojej osobyzenicy. 2100 osób. Wyślij mi na Venmo. Nawet bez przeproszenia, napisz przesłany jeden z notatką. Gratulacje.

Zmieniam zamki. Blokuję numer. Dwa dni później postępowanie karne się u moich drzwi. Nazywam się Evan. Mam 33 lata, jestem samotnym.

Zajmuję się naprawą sieci i dla gier uzyskanych list. Wiem, gdzie trafia każdy dolar.

Potrafię powiedzieć, ile pozostałości galonów mleka w trzech plikach iw ich z nich we wtorki uzupełniają zapasy 12-paków soków.

Mój syn Leo ma 10 lat, dostępny Lego, nienawidziłem i jestem czarodziejem, bo potrafię rozłączać kable bez przeklinania.

Mieszkam w małym wynajętym domu z strasznym podwórkiem i grillem, który niszczy z chodnika.

Moja rodzina mieszka 20 minut stąd, iw mojej głowie, że zawsze oznaczało, że jesteśmy blisko. To nie znaczyło tego.

Sobota, dzień urodzin Leo, zaczęła się prosto.

Niebieskie serpentyny, tort z Costco z napisem „Leo Level 10” w pikselowej czcionce.

Wynająłem jeden z tych dmuchanych bramek piłkarskich i ustawiłem składane krzesła, które pożyczyłem od sąsiada.

Przyszło sześć jego elementów z klasy. Nasza ulica pachniała kremem do opalania i węglem drzewnym. Ciągle sprawdzałem telefon.

Mama zadziałała: „Będziemy. Nie przegapimy tego.” Moja siostra Courtney, oczywiście.

Ciocia Coco wręczone upominki dla dzieci. Mój brat Nate wpada po siłowni.

Ustawiłem małe butelki z wodą na poręczy werandy i przykleiłem worek na śmieci do ogrodzenia, aby podwórko nie było jak wysypisko.

Co 20 minut sprawdzałem czat rodzinny. Nic.