Zostałem porzucony na orientacji na studiach, nazwany zdrajcą i odcięty finansowo – ale odzyskałem to, co moje, i zbudowałem życie, o jakim mój ojciec nigdy nie pomyślałby, że mógłbym je stworzyć sam

Potem mój ojciec eksplodował.

„Jesteś hańbą!” ryknął tak głośno, że wszystkie głowy się odwróciły. „Zdrajca!”

Wszyscy zamarli. Dziewczynka obok mnie pociągnęła matkę za rękaw. Ktoś mruknął: „Wow!”.
Chciałem, żeby ziemia mnie pochłonęła.

Od podróży samochodem kipiał ze złości. W chwili, gdy dowiedział się, że wybrałem politologię zamiast przejąć jego firmę budowlaną w Phoenix, jego rozczarowanie przerodziło się w furię. Miesiącami łagodziłem ten cios, mówiąc mu, że kiedyś nadal będę mógł pomóc w firmie, że chcę zrozumieć politykę i przepisy prawa pracy. Ale on nigdy nie usłyszał niczego poza buntem.

„Tato, proszę…” – zacząłem, próbując zniżyć głos.

„Nie” – warknął. „Nie zapłacę ci za marnowanie życia”. Jego wzrok błądził po obserwujących go rodzinach, jego duma była zraniona. „Wychowałem cię tak, żebyś nie uchylał się od swoich obowiązków”.

Poczułam, jak gorąco napływa mi do policzków. „Moje obowiązki nie są takie same jak twoje marzenia”.

To go doprowadziło do ostateczności.