20-letnia dziewczyna zakochała się w mężczyźnie po 40-stce — ale kiedy przedstawiła go swojej matce, nagle go przytuliła i zaczęła płakać… Bo okazało się, że on…

Nazywam się Linh, mam dwadzieścia lat i jestem studentką ostatniego roku kierunku projektowania.

Moi znajomi często mówią, że wyglądam starzej, niż wskazuje na to mój wiek – być może dlatego, że dorastałam z matką, silną i pracowitą kobietą, która wychowywała mnie samotnie.

Mój ojciec zmarł wcześnie, a moja matka nigdy nie wyszła ponownie za mąż. Zamiast tego poświęciła całe życie pracy, żeby mnie utrzymać.

Pewnego dnia dołączyłem do projektu wolontariackiego. Tam poznałem brata Nama – szefa zespołu technicznego, który był ode mnie starszy o prawie dwie dekady.

Był cichy, dżentelmeński, a jego głęboki głos zdawał się leczyć głęboką ranę w jego wnętrzu.

Na początku czułam tylko szacunek. Ale z czasem każde jego spojrzenie i każdy jego głos sprawiały, że moje serce biło szybciej.

Brat Nam miał stabilną pracę i duże doświadczenie.

Miał za sobą nieudane małżeństwo, ale nie miał dzieci.

Nie mówił o przeszłości, powiedział tylko:

„Kiedyś straciłem coś bardzo ważnego. Teraz chcę po prostu wieść dobre życie”.

Stopniowo nasza relacja się pogłębiała — bez dramatyzmu i hałasu.

Kochał delikatnie i ostrożnie, jakby bał się, że zniszczy coś kruchego.

Słyszałem innych rozmawiających: