Murarz wydał 300 milionów dolarów, aby poślubić sparaliżowaną kobietę; w noc poślubną, po zdjęciu jej ubrania, odkrył szokującą prawdę: „JESTEŚ…”

W małej dzielnicy na południu Puebli mieszkał Hugo Ramírez, trzydziestopięcioletni murarz, znany ze swojej prostoty, życzliwości i niestrudzonej etyki pracy.

Nikt w okolicy nie mógł sobie wyobrazić, że pewnego dnia zrobi coś, co pozostawi wszystkich bez słowa: oznajmi, że poślubi kobietę poruszającą się na wózku inwalidzkim.

Nazywała się Lucía Álvarez – kobieta o słodkiej twarzy i miodowych oczach, która przed wypadkiem była królową piękności w Puebla Teachers’ College. Trzy lata wcześniej wypadek na autostradzie Meksyk–Cuernavaca pozbawił ją władzy w nogach… a także marzeń o zostaniu nauczycielką.

Sąsiedzi szybko zaczęli szemrać:

„Czy ten Hugo oszalał, czy co? Wyda 300 000 pesos, żeby poślubić kobietę, która nawet nie potrafi chodzić!”

Niektórzy mówili to z litością. Inni z okrutnym śmiechem.

Ale Hugo nie odpowiedział. Uśmiechnął się tylko z tym spokojem, który zdawał się pochodzić z innego świata.

A gdy pozowali razem do zdjęć narzeczeńskich, wziął Lucíę za rękę i wyszeptał:

„Jeśli nie możesz wstać, to zostanę z tobą. Pójdziemy razem, inną drogą”.

Lucía płakała jak dziecko. Po raz pierwszy od trzech lat nie czuła się ciężarem, ale osobą godną miłości.

Rodzina Lucíi, a zwłaszcza jej matka, byli temu stanowczo przeciwni.

Doña Teresa, silna kobieta wiary katolickiej, wybuchnęła płaczem:

„Moje dziecko, pomyśl! Nie możesz mu dać dzieci, nie możesz pracować. Po co pozwalasz dobremu człowiekowi zrujnować sobie życie?”

Lucía, słaba, ale stanowcza, odpowiedziała:

„Mamo, on nie widzi we mnie problemu. Widzi we mnie swoje przeznaczenie”.

Ich wytrwałość zmiękczyła ich serca.

I tak pewnej niedzieli w maju, w małym, białym kościółku udekorowanym bugenwillami, Lucía i Hugo wzięli ślub, wśród aromatu słodkiego chleba i dźwięków gitar miejscowego tria.

Hugo przeznaczył wszystkie swoje oszczędności — ponad 300 000 pesos, owoc dziesięciu lat pracy przy projektach budowlanych w całym kraju — na odbudowę domu.