Moi rodzice przestali mnie kochać, bo wyszłam za mąż za biednego cieślę, a moja siostra wyszła za milionera. Kilka miesięcy później, kiedy spotkaliśmy się ponownie i zobaczyli mojego męża, ich twarze zbladły, bo okazało się, że jest…

Kiedy powiedziałam rodzicom, że wychodzę za mąż za Daniela Hayesa, pomyśleli, że oszalałam. Jako zamożny deweloper w Bostonie, mój ojciec, Richard Collins, uderzył ręką w stół tak mocno, że kieliszki do wina zadrżały.

„Marnujesz swoje życie, Emily” – powiedział. „Cieśla? Masz dyplom z architektury i mogłabyś wyjść za każdego – po co facetowi, który ledwo zarabia na czynsz?”

Moja matka, Evelyn, nie krzyczała. Jej milczenie było jeszcze gorsze – zimne, ostre i pełne rozczarowania. „Twoja siostra podjęła właściwą decyzję” – powiedziała w końcu, a jej oczy błyszczały dumą. „Samantha wychodzi za mąż za Andrew Blake’a – milionera z przyszłością. Powinnaś się od niej uczyć”.

A jednak kochałam Daniela. Nie był bogaty, ale był miły, pracowity i szczery. Budował meble własnymi rękami, uśmiechał się nawet w trudnych chwilach i traktował wszystkich – łącznie ze mną – z szacunkiem. Kiedy powiedziałam rodzicom, że już zgodziłam się na jego oświadczyny, powiedzieli mi, że nie jestem już ich córką.

Wyszłam tej nocy z jedną walizką, płacząc w piersi Daniela, który obiecał, że pewnego dnia wszystko naprawi. Pobraliśmy się po cichu w małym miasteczku pod Portland w Oregonie, otoczeni jedynie kilkoma przyjaciółmi. Życie nie było pełne blasku – nasze mieszkanie było małe, a rachunki niskie – ale Daniel nigdy nie pozwolił mi czuć się biedną. Zbudował nam łóżko, stół w jadalni, a nawet łóżeczko dla naszej córki, Lily. Każdy kawałek drewna niósł w sobie jego miłość.