Mój mąż wyszedł, żeby odebrać telefon podczas naszej pierwszej romantycznej kolacji. Starsza pani przy sąsiednim stoliku nagle wsunęła mi do ręki gotówkę i szepnęła: „Zadzwoń po taksówkę i wyjdź przez okno w łazience”. Ledwo się wydostałam…

Lydia Brooks, 36-letnia czarnoskóra kobieta, spędzała idealny wieczór w najdroższej restauracji miasta ze swoim nowożeńcem, Eliasem Sterlingiem. Zaledwie dwa tygodnie po ich skromnym ślubie w budynku sądu, wciąż rozkoszowała się szczęściem. Elias, lat 40, wysoki, czarujący i uważny, uwodził ją swoimi ulubionymi stokrotkami i uważnie słuchał wszystkich jej opowieści. Jego matka, Johanna Sterling, wysoko postawiona urzędniczka w ratuszu, również ciepło powitała Lydię. Żartobliwie nazywali swoje przyszłe dwupokojowe mieszkanie „rodzinną fortecą”.

Gdy Elias odebrał telefon służbowy i odszedł od stolika, Lydia uśmiechnęła się, rozglądając się po sali. Rozpoznała starszą kobietę przy sąsiednim stoliku jako „Gerber Elsę”, stałą klientkę jej kwiaciarni, która zawsze kupowała pomarańczowe gerbery. Ale dziś Elsa była inna, na jej twarzy malował się strach. Rozpoznając Lydię, staruszka podbiegła do niej, wcisnęła jej w dłoń plik banknotów i wyszeptała: „To potwór! Moja córka wyszła za niego. Ona już nie żyje. Uciekaj, kochanie, uciekaj!”.

Lydia była oszołomiona, nie dowierzając słowom Elsy. Ale w tym momencie w wejściu pojawiło się dwóch potężnych, łysych mężczyzn w ciemnych, niedopasowanych skórzanych kurtkach, którzy groźnie lustrowali pomieszczenie, a ich wzrok spoczął na Lydii. Poczucie zagrożenia stało się namacalne. Instynkt podpowiadał jej, żeby uciekała. Lydia wpadła do damskiej toalety i zatrzasnęła drzwi. Serce waliło jej jak młotem.

W toalecie Lydia gorączkowo próbowała wezwać taksówkę za pomocą aplikacji, wybierając kwiaciarnię jako bezpieczne miejsce. Próbowała uciec przez okno, ale okazało się, że jest zakratowane grubą blachą. Taksówka miała przyjechać za 3 minuty. Lydia zdecydowała, że ​​musi skorzystać z głównego wejścia. Ale gdy sięgnęła po klamkę, w drzwiach stanął kierownik restauracji, Victor Sterling, z zimną i ponurą twarzą. Zaraz potem pojawił się Elias, jego głos był łagodny, ale przesiąknięty niepokojącym półgłosem: „W porządku, panie Sterling. Moja żona jest tylko trochę zdenerwowana”. Victor zamknął drzwi, a Lydia usłyszała kliknięcie zamka po drugiej stronie. Była uwięziona.