Historie dzieci pasierbów, które na zawsze zmieniły życie swoich macoch i ojczymów

Bycie rodzicem zastępczym może wydawać się wyprawą na nieznane terytorium. To obowiązek, który wymaga cierpliwości, miłości i gotowości do adaptacji, a jednocześnie poruszania się po emocjonalnym terenie łączenia rodzin. Jednak najbardziej nieoczekiwane związki w życiu czasami przynoszą największe niespodzianki.

Chodzi o serce.

Moja pasierbica zaprosiła mnie do restauracji – oniemiałem, gdy nadszedł czas zapłaty rachunku
Nie miałem od Hiacynt, mojej pasierbicy, wieści od niej, jak mi się wydawało, od wieków. Dlatego kiedy zaprosiła mnie na kolację, pomyślałem: „To już koniec, w końcu się godzimy”.

Mam na imię Rufus, mam 50 lat i moje życie było ustabilizowane – może nawet zbyt ustabilizowane – dlatego każda zmiana zawsze mnie szokuje. Hiacynt i ja nigdy się nie polubiliśmy, odkąd poślubiłem jej matkę, Lilith, gdy była nastolatką. W końcu oboje zrezygnowaliśmy.

Tylko dla zobrazowania
Dlatego, kiedy niespodziewanie zadzwoniła, byłem zdumiony.

„A może kolacja?” – zapytała, miła, ale z dystansem. Chętnie się zgodziłem, licząc na nowy początek.

Restauracja była bardziej luksusowa, niż byłem przyzwyczajony. Hyacinth już tam była, uśmiechnięta, ale spięta.

„Hej, Rufusie, udało ci się!” – zauważyła, kiwając głową w stronę miejsca naprzeciwko.

Zamówiliśmy homara i stek (oczywiście jej wybór), a ja starałem się skierować rozmowę na coś konkretnego.

„Minęło trochę czasu. Tęskniłem za spotkaniami z tobą” – powiedziałem.

„Tak, to był pracowity rok” – odpowiedziała, zerkając na telefon.