Moja przyszła teściowa, Vionna, potajemnie wślizgnęła się w moją suknię ślubną za 3000 dolarów – i ją zniszczyła. Śmiała się z tego, odmówiła zapłaty, a mój narzeczony stał tam w milczeniu, podczas gdy moje serce pękało. Myślałam, że to słowo przeciwko słowu jednej osoby… aż dwa dni później pukanie do drzwi zmieniło wszystko. „Byłam tam” – powiedziała moja przyszła szwagierka. „Mówiłam mamie, żeby przestała, ale nie chciała słuchać”. Potem pokazała mi swój telefon. „Ale zrobiłam coś, żeby ci pomóc”.

Ale to nie była zwykła plama. Boczny szew był rozerwany, koronkowe nitki postrzępione jak podarty papier. Zrobiło mi się niedobrze. Ta sukienka była  moja  , mój symbol dnia, na który czekałam – a ona zniszczyła ją, jakby była bezwartościowa.

Kiedy powiedziałam o tym Ethanowi, spodziewając się, że wybuchnie gniewem, tylko westchnął. „Ona nie mówiła tego poważnie, kochanie. Nie róbmy z tego wielkiej sprawy”.

Wielka sprawa? Poczułam palący ból w piersi. Jego milczenie było gorsze niż jej arogancja.

Tej nocy płakałam, aż bolało mnie gardło. Vionna odmówiła zapłaty odszkodowania, bagatelizując to jako „wypadek”. Myślałam, że to koniec – słowo za słowo.

Ale dwa dni później ktoś zapukał do moich drzwi.
To była siostra Ethana, Clara. Wyglądała na bladą i zdenerwowaną.
„Byłam tam” – powiedziała cicho. „Prosiłam mamę, żeby przestała, ale nie posłuchała”.
Potem wyjęła telefon komórkowy. „Ale ci pomogłam…”