Moja rodzina powiedziała: „Pewnego dnia zrozumiesz – jej ślub jest po prostu ważniejszy”. Uśmiechnęłam się tylko. Kilka godzin później opadły im szczęki, gdy zorientowali się, że moja ceremonia odbywa się w zamku, transmitowana na żywo dla ponad trzech milionów widzów…

Moja rodzina nie mogła być na moim ślubie z powodu mojej siostry, ale ceremonia w zamku wszystko zmieniła

Przypinałam welon do lustra w łazience, gdy mój telefon zaczął bez przerwy wibrować na blacie. Tania dioda LED nad umywalką migotała co kilka sekund, zmieniając moje odbicie w animowaną wersję mnie samej – bladą, zdenerwowaną, próbującą sprawić, by welon za czterdzieści dolarów z Amazonu wyglądał jak ślubny w wynajętym nowojorskim mieszkaniu.

Ikona grupowego czatu rozświetlała się w kółko. Mama. Tata. Ciocia Jen. Kuzynka Sarah. Cała moja rodzina rozświetlała mój ekran, jakby był jakiś nagły wypadek.

Przez jedną głupią sekundę serce podskoczyło mi do gardła. Może zmienili zdanie. Może planowali jakąś niespodziankę, jakiś słodki, ckliwy gest rodem z filmu, żeby pokazać, że im zależy.

Wytarłam ręce o legginsy, chwyciłam telefon i nacisnęłam przycisk „odbierz”.

„Hej” – powiedziałem, lekko zdyszany. „Co się dzieje?”

Mama nawet nie powiedziała „cześć”.

„Lauren, musimy porozmawiać o dacie twojego ślubu.”

Ścisnął mi się żołądek. „Dlaczego? To za dwanaście dni”.

Słyszałam telewizor w tle, cichy szum zmywarki, odgłosy wielkiego domu moich rodziców na przedmieściach New Jersey. Domu, w którym dorastałam, tego z błyszczącymi zdjęciami rodzinnymi wiszącymi na korytarzu – Madison na turniejach piłkarskich, Madison na balu maturalnym, Madison w dniu przeprowadzki na studia. Ja, dokładnie na trzech zdjęciach: z przedszkola, z koncertu orkiestry w ósmej klasie i na jednym, na którym mrugnęłam okiem za koroną Madison z balu maturalnego.

Następnie, zbyt blisko głośnika, rozległ się głos taty. „No cóż, kochanie, zaszła zmiana”.

Słowo „zmiana” spłynęło mi po kręgosłupie niczym lód.

„Jaka zmiana?” zapytałem.