Moja szwagierka nienawidziła każdego zdjęcia z naszego ślubu i żądała, żebyśmy je usunęli – ale ja miałam lepszy pomysł

Kiedy nacisnął spust migawki, Jenna została uchwycona w trakcie przewracania oczami. Na kolejnym zdjęciu miała na twarzy sztuczny uśmiech. Na trzecim wyraźnie się uśmiechała.

Nina udawała, że ​​nie zauważa. Ciągle się uśmiechała, ciągle pozowała, ciągle próbowała.

„Wyglądacie przepięknie!” krzyknęłam, a Nina posłała mi całusa.

Jenna mruknęła coś, czego nie dosłyszałem, ale chwilowe wzdrygnięcie Niny powiedziało mi wszystko, co musiałem wiedzieć.

Reszta dnia upłynęła wspaniale, pomimo zachmurzenia Jenny.

Nina promieniała, idąc do ołtarza. Kiedy składaliśmy przysięgę małżeńską, widziałem łzy w jej oczach.

Tańczyliśmy w blasku światełek, gdy zachodziło słońce, a nawet Jenna zdawała się odprężyć po kilku kieliszkach szampana.

Później tej nocy Nina przytuliła się do mnie w naszym pokoju hotelowym i wyszeptała: „Dziękuję, że byłeś dziś taki cierpliwy”.

Pocałowałem ją w czoło. „Twoja siostra niczego nie zepsuła. Nic nie mogło zepsuć dzisiejszego dnia”.

Nina westchnęła. „Wiesz, ona się stara. Na swój sposób”.

Skinęłam głową, nie ufając sobie na tyle, by odpowiedzieć. Jeśli Jenna tak się starała, to byłoby mi przykro, gdyby się nie starała.

Trzy tygodnie później galeria zdjęć dotarła do naszej skrzynki odbiorczej.

Nina i ja przytulałyśmy się na kanapie, trzymając między sobą laptopa, i klikałyśmy w pełne życia, radosne, słoneczne chwile zatrzymane w czasie.

„Och, spójrz na to” – jęknęła Nina, wskazując na zdjęcie, na którym jesteśmy otoczeni przyjaciółmi, a konfetti opadało wokół nas niczym śnieg. „Możemy to oprawić i wstawić do salonu?”

„Oczywiście” – zgodziłam się, notując numer zdjęcia.

Kontynuowaliśmy przewijanie, od czasu do czasu zatrzymując się, by pośmiać się lub westchnąć w szczególnie pięknych momentach.

„Poczekajcie, aż wszyscy to zobaczą” – powiedziała Nina ciepłym, pełnym ekscytacji głosem.

Chwyciła telefon i wysłała link do galerii druhnom, w tym Jennie, informując ich, że planujemy opublikować kilka zdjęć w naszych mediach społecznościowych.

Ledwo zdążyłam dolać wina do naszych kieliszków, gdy zadzwonił telefon Niny. Na ekranie pojawiło się imię Jenny.

Nina odpowiedziała radośnie: „Hej, Jen! Widziałaś zdjęcia? Są niesamowite, prawda?”

Głos wydobywający się z głośnika uderzył niczym burzowa chmura.