„Nie potrzebujemy waszej dobroczynności” – siostra zadrwiła w stronę sali. „Trzymajcie się tanich hoteli” – dodała mama. Milczałem. Podszedł kierownik hotelu: PROSZĘ PANI, CZY POWINIENEM ANULOWAĆ ICH PRZYWILEJE REZERWACYJNE?

Pokój konsultacyjny dla nowożeńców w Rosewood Grand Hotel wyglądał dokładnie tak, jak go zapamiętałam. Okna od podłogi do sufitu z widokiem na port, kryształowe żyrandole odbijające popołudniowe światło i cicha muzyka klasyczna płynąca z niewidocznych głośników. Sam zaprojektowałem ten pokój trzy lata temu, kiedy kupiłem tę nieruchomość.

Moja siostra Victoria siedziała naprzeciwko koordynatorki ślubu, a jej narzeczony Brandon obok niej. Oboje emanowali pewnością siebie, która wynika z tego, że nigdy nie słyszeli odmowy. Mama siedziała na czele stołu, jakby przewodniczyła posiedzeniu zarządu, a jej designerska torebka błyszczała na lśniącym mahoniowym blacie. Ja siedziałam na krześle w rogu, które mi wyznaczono – tym najdalej od stołu. Krzesło na zaproszenie, jak nazwała je Victoria, kiedy napisała mi SMS-a o tym spotkaniu.

„Sala balowa może pomieścić do 400 gości” – wyjaśniła Amanda, koordynatorka wesela. „Pakiet obejmuje pełen catering, obsługę barową premium, wybrane kompozycje kwiatowe od naszych preferowanych dostawców oraz dwudziestoosobową, dedykowaną obsługę eventową”.

„Jest idealnie” – wyszeptała Victoria, ściskając dłoń Brandona. „Dokładnie tak to sobie wyobrażałam”.

„Ile?” zapytała mama, zawsze praktyczna.

Amanda uśmiechnęła się profesjonalnie. „Za sobotni wieczór w czerwcu z pełnym pakietem premium, suma wynosi 480 000 dolarów”.

Zachowałem neutralny wyraz twarzy. Sam ustaliłem te stawki w zeszłym roku.

Brandon zagwizdał cicho. „To ważne”.

„Warto” – powiedziała szybko Victoria. „To ślub moich marzeń, Brandonie. Planowałam to odkąd byłam małą dziewczynką”.

„Damy radę” – zapewniła ich mama. „Twój ojciec i ja oszczędzaliśmy. Dołożymy połowę. Rodzice Brandona zgodzili się dołożyć kolejne 150 000 dolarów. Zostaje wam około 90 000 dolarów do opłacenia”.

„Mogę skorzystać z oszczędności” – powiedział Brandon, choć wyglądał na lekko bladego.

„Zrobimy to” – oświadczyła Wiktoria.