O północy telefon wyrwał mnie ze snu. Pielęgniarka mojego syna wyszeptała: „Proszę… przyjść samemu”. Kilka minut później wślizgnąłem się tylnymi drzwiami szpitala. Na korytarzu stali funkcjonariusze, jeden z nich uniósł palec, prosząc o ciszę. Kiedy dotarłem do jego łóżka, serce o mało mi nie stanęło na ten widok.

O północy zadzwonił mój telefon – przenikliwie i uporczywie. Serce ścisnęło mi się, zanim zdążyłam odebrać.
„Pani Thompson” – wyszeptał cichy, drżący głos. To była pielęgniarka Evelyn, nocna pielęgniarka mojego syna.
„Proszę… przyjść sama”.

Linia była martwa.

Kiedy dotarłem do Szpitala Dziecięcego St. Mary, korytarze skąpane były w sterylnym świetle. Dwóch umundurowanych funkcjonariuszy o nieodgadnionych twarzach stało przy wejściu na oddział pediatryczny. Jeden z nich, wysoki mężczyzna z siwiejącymi włosami, gestem ręki poprosił o ciszę i wskazał na tylny korytarz.

Odgłos moich kroków rozbrzmiał echem, jednostajny, ale ciężki. Pchnąłem ostatnie drzwi – i zamarłem.

Mój dwunastoletni syn, Eli, leżał blady w świetle jarzeniówek. Jego oddech był płytki, a plastikowa maska ​​tlenowa parowała lekko z każdym wydechem. Ale to nie jego stan sprawił, że serce zabiło mi mocniej, ale widok zerwanej kroplówki i czerwonych kropel rozpryskujących się po prześcieradle.

„Pan Thompson” – powiedział cicho detektyw – „sądzimy, że ktoś wszedł dziś wieczorem do jego pokoju”.

Przez chwilę nie mogłem oddychać. Pielęgniarka stała w kącie z drżącymi rękami. „Nie byłam przytomna przez niecałe dwie minuty” – wyszeptała. „Kiedy wróciłam, jego wenflon był zerwany – a przy oknie stał mężczyzna”.

Mężczyzna. Ścisnęło mnie w gardle. Eli przebywał w szpitalu od tygodni po ciężkiej infekcji nerek, która osłabiła go, ale doprowadziła do wyzdrowienia. Nikt poza rodziną i personelem nie mógł się z nim skontaktować.

„Jak wyglądał?” – zapytałem drżącym głosem.
Evelyn pokręciła głową, a jej oczy błyszczały. „Ciemna kurtka. Czapka z daszkiem. Nie widziałem jego twarzy”.

Śledczy wymienił spojrzenia ze swoim partnerem. „Kamery bezpieczeństwa zostały wyłączone o 23:47” – powiedział. „Ktoś wiedział, co robi”.