Tymczasem dowiedziałem się, że dziewczyna Marca — Clarissa, kobieta o gładkim języku i zamiłowaniu do drogich rzeczy — została sprowadzona do domu Dela Cruzesów.

Traktowano ją jak królową. Spełniała wszystkie jej życzenia.

Za każdym razem, gdy przychodzili do niej goście, moja teściowa chwaliła się:

„To on da nam męskiego dziedzica naszego biznesu!”

W mojej głowie nie było już potrzeby, aby z nimi walczyć — czas miał pokazać.

Urodziłam córkę w szpitalu publicznym w Cebu.

Zdrowa, mała dziewczynka — drobna, ale z oczami jasnymi jak poranek.

Gdy ją przytuliłem, cały ból, który odczuwałem, nagle zniknął.

Nie miało dla mnie znaczenia, czy to będzie chłopiec, czy dziewczynka. Żyła i tylko to się liczyło.

Kilka tygodni później otrzymałam wiadomość od byłego sąsiada:

Clarissa również urodziła.

Cała rodzina Marca była zajęta przygotowaniami — balonami, transparentami i ucztą.

Dla nich „dziedzic” już przybył.

Jednak pewnego popołudnia rozeszła się wieść, która wstrząsnęła całą wioską: dziecko nie było chłopcem, lecz dziewczynką.

Co więcej — nie jest dzieckiem Marca.

Według raportu szpitalnego lekarz zauważył, że grupa krwi dziecka i „rodziców” nie zgadzają się.

Kiedy przeprowadzono test DNA, prawda wyszła na jaw niczym grom z jasnego nieba:

Dziecko nie było dzieckiem Marco Dela Cruza.