Pobiegłam z kancelarii do szpitala – słowa mojej teściowej sprawiły, że zadrżałam.

Dziedzictwo, które zmieniło wszystko

Szczęka mi opadła, gdy spojrzałem na nieznajomego w moich drzwiach. „Przepraszam, co pan powiedział? Moja prababcia Anna zostawiła mi spadek?”

Mężczyzna w tanim, pogniecionym garniturze uśmiechnął się protekcjonalnie. „Tak, proszę pani. Pani ciotka była podobno dość bogata, o czym większość ludzi nie wiedziała. Zabawne, ile niespodzianek mają w zanadrzu starsi ludzie, prawda?”

Zaśmiałem się z niedowierzaniem. „Ciociu Anno? Bogata? Pomyliłeś osobę. Ta kobieta żyła jak żebraczka”.

„W każdym razie” – odpowiedział, wzruszając ramionami – „prosimy o twoją obecność na odczytaniu testamentu. Piątek, punktualnie o 15:00. Kancelaria McGrady & Sons. Proszę się nie spóźnić”. Uchylił wyimaginowany kapelusz i odszedł. Byłem kompletnie oszołomiony.

Spadek po cioci Annie był kompletnie bez sensu. Była podłą, skąpą staruszką, która nigdy nie miała dla nikogo dobrego słowa. Ale była częścią rodziny i przez lata sumiennie ją odwiedzałam, przynosiłam jej jedzenie i pomagałam w domu, zawsze z cierpliwym uśmiechem, niezależnie od tego, jak bardzo była zrzędliwa.

Mój mąż, Mark, z kolei, nie miał czasu dla starej, jak ją nazywał, „maszyny do walki”. Spotkał ją zaledwie kilka razy i jej złośliwe uwagi oraz oszczędny tryb życia wydawały mu się nie do zniesienia. „Wrażliwa konstytucja” Marka uniemożliwiała mu pracę. Jego przewlekłe problemy zdrowotne – mglisty zbiór dolegliwości, które nasilały się za każdym razem, gdy tylko wspomniano o pracy – sprawiły, że harowałam na śmierć, pracując na dwóch etatach jednocześnie, żeby opłacić jego drogie kuracje witaminowe i suplementy ziołowe.

Jego matka, Linda, która pracowała w szpitalu Mercy, nieustannie namawiała go do wizyt u specjalistów. To było wyczerpujące, ale kochałam go. A przynajmniej tak myślałam.

Połączenie