Policja zadzwoniła, żeby powiedzieć, że mój syn został znaleziony idący sam późno w nocy. Na komisariacie przytulił się do mnie i powiedział: „Mamo, tata mnie nie wpuścił… bawił się w jakąś dziwną grę w twoim pokoju.”

– Kochanie, co się stało? Dlaczego byłeś na dworze? Gdzie jest tata?

Oficer Rodriguez, kobieta o spokojnym, doświadczonym spojrzeniu, podeszła bliżej.

– Pani syn został znaleziony idący wzdłuż autostrady numer 95 – powiedziała. – Kierowca ciężarówki zauważył go około 23:15. Powiedział, że chłopiec próbował dotrzeć do szpitala, żeby panią znaleźć.

– To trzy mile od naszego domu – wyszeptałam, jeszcze mocniej przytulając Quinton’a. – Skarbie, dlaczego mnie szukałeś? Co się stało w domu?

Quinton spojrzał na mnie, jego mała twarz drżała.

– Tata zamknął mnie na zewnątrz – powiedział cicho.

Idealna rodzina, która nią nie była

Trzy tygodnie wcześniej wydawało mi się, że wszystko mam pod kontrolą – życie było zajęte, ale stabilne.

Z Dalem byliśmy małżeństwem od dwunastu lat. Byliśmy tą parą, która chodziła na kempingi, miała randki w piątki, śmiała się z przypalonych naleśników.

Ale około dziesiątego roku wszystko zaczęło się rozmywać.

Dale zostawał dłużej w pracy, goniąc za awansem, który nigdy nie nadszedł. Ja wróciłam na studia pielęgniarskie, łącząc zajęcia z pracą.

– To tylko trudniejszy okres – mówił Dale, całując mnie w czoło.
I wierzyłam mu.

Potem pojawiła się Karen – młodsza siostra Dale’a, świeżo po rozwodzie, z zapłakanymi oczami i walizką w ręku.

– Tylko na kilka dni – powiedziała.

– Jest rodziną – nalegał Dale. – Nie możemy jej odprawić.

Te kilka dni zamieniło się w miesiące.

Karen stała się częścią wszystkiego – pomagała Dale’owi w jego domowym biurze, śmiała się zbyt głośno, zawsze znajdowała powód, by usiąść między nami na kanapie.

Dale zaczął używać nowych perfum – „pomysł Karen”. Zapisał się na siłownię. Kupił bardziej obcisłe koszule.